25, 24, 23, 22, 21, 20, 19, 18....

δε βγάζω νόημα. δε βγάζω νόημα. μιλάω και ακουγονται ασυνάρτησίες. απλά δε βγάζω νόημα. οι σκέψεις μου μένουν μισές. οι συλλογισμοί μου μένουν ανολοκλήρωτοι. Ακόμα και η λογική σκαλώνει πριν φτάσει σε συμπέρασματα. Σα να μένω μισή σε όλα τα επίπεδα. ή σα να ημουν ήδη μισή. Σαν να καταλήγω μισή. Σα να φτάνουν οι ικανότητες μου στο μισό. Σε λίγο θα αρχίσω να θωλώνω. Τα πόδια μου θα αρχίσουν να λιώνουν και τα χέρια μου να θρυματίζονται. Χάνω τη συνοχή. Σε όλα τα επίπεδα. όλα τα επίπεδ. όλα τα επίπε. όλα τα επίπ. όλα τα επί. όλα τα επ. όλα τα ε. όλα τα. όλα τ. όλα. όλ. ό.


ένα ντεπόν και λίγος ύπνος θα με κάνουν να νιώσω καλύτερα πιστεύω. και ο κος Βαγγέλης θα ήταν μια καλή παρέα. Και οι Verve. και ένα ντάκιρι. Και ένα διαμαντένιο κολιέ. και μια frame bag. και ο cary grant.

μα φυσικά, μα φυσικά φυσικά

Μάλιστα, μάλιστα....
μάλιστα μάαααααααλιστα....
το κεφάλι μου είναι άδειο σαν κολοκύθα το Χάλογουίν. Τα πόδια μου βρωμάνε σαν ψόφιοι ποντικοί. Τα μαλλιά μου έχουν μακρύνει σαν του Κωλοκοτρώνη στην Επανάσταση. Το δωμάτιό μου είναι ένα αχούρι σαν χοιροστάσιο. Η ντουλάπα μου είναι ένα αχούρι σαν ένα δευτερο χοιροστάσιο μέσα στο πρώτο που είναι το δωμάτιο μου. Τα χείλη μου έχουν ξεραθεί σα λιαστές ντομάτες. Το ενδιαφέρον μου έχει χαθεί απο παλιά σαν τους αγνοούμενους της Κύπρου. Το σώμα μου γερνάει όπως όλων. Ο υπολογιστής μου χαλάει σιγά σιγά σαν τα μούρα που πέφτουν στο χώμα. Η έμπνευση μου αποσυναρμολογείται όσο γράφω περισσότερο. Οι ιδέες μου επαναλαμβάνονται σαν τις εβδομάδες. και οι μαλακία στο κεφάλι μου διογκώνεται σαν την τρύπα του όζοντοςςςςςςςςςςςςςςςςς

εσύ; τι έχεις πάθει εσύ κι έχεις μούτρα; καλά εγώ αλλά εσυ;

άρα; τι άρα;

Το καλοκαίρι είναι καλή φάση, ας μην μαλακιζόμαστε.
Μπορεί να έχει ζέστη και να ιδρωνουμε αλλα είναι καλή φάση, ας μην κοροιδευόμαστε. Μπορεί να φοράνε όλες σανδάλια και να βλέπεις τα δάχτυλα των ποδιών τους αλλά ντάξει, το καλοκαίρι είναι καλοκαίρι, ότι και να πέις δε θα μετρήσει.
Μπορεί να κυκλοφορούν οι πακιστανοί με σαγιονάρες αλλα νταξει, ειναι καλοκαίρι και ας μην είμαστε και ρατσιστές.
Μπορεί στο μετρό να μην έχει κλιματισμό και να είναι μια δοκιμασία κάθε μέρα το πήγαινε και το έλα από τη δουλειά αλλα όπως και να το κάνεις μιλάμε για το καλοκαίρι που όλοι περιμένουμε και αγαπάμε μέ όλη την ψυχή μας.
Μπορεί να βράζει η αθήνα και η άσφαλτος να φλέγεται και να στάζουν οι ιδρώτες και να μυρίζει όλη η αθήνα και να είναι αποπνικτική η ατμόσφαιρα και να υπάρχει ένα νέφος πάνω από το λυκαβηττό και να είναι γάμα τα η φάση, αλλά νταξ, το καλοκαίρι είναι καλοκαίρι.
Μπορεί να δουλευουμε σαν ηλιθιοι Κινέζοι με σκυφτό το κεφάλι αλλα δεν έχει σημασία γιατι μετά από 10 ώρες δουλειάς θα πάμε για μπάνιο στο σχοινιά.
Μπορεί η ζωη στο γραφείο να μην έχει κανένα νόημα αλλά έχει νοημα η ζωη μετά γιατι τι καλοκαίρι είναι ολα διαφορετικά.

πιο γυαλιστερά και πιο γυμνά και με περισσότερα υποννοούμενα.

εγω όμως σιχάινομαι τα υποννοούμενα. άρα....
άρα λεω.