ποτέ πριν. ούτε και μετά.

ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τόσο απτό.
ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τόσο ορατό.
ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τοσο ανιχνεύσιμο.
ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν είχε τέτοιο δυναμικό χαρακτήρα.
ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν αρκετό.

η κακή είδηση μου γέμισε όλα τα κενά.*
*"το ύστατο σήμερα" Χάουαρντ Μπάρκερ

The OST

όταν πρωινό ξύπνημα Δευτέρας: the canals of our city by beirut
όταν παρασκευή:australia by the shins
09.00 - 17.00 Δευτέρας-Παρασκευής: 87,7 Εν λευκώ
όταν μεσημέρι Κυριακής: our mutual friend by The Divine Comedy
όταν Βραδυ Κυριακής: the way you look tonight by Billie Holiday
όταν Λούσιμο: Lucky Lips by Cliff Richard & The Shadows
όταν μάσκα ομορφιάς: Love Etc by the Pet Shop Boys
όταν προετοιμασία για το barrio: big time operator by the Big Bad Voodoo Daddy
όταν Σάββατο βράδυ σπίτι: 22 by lilly allen
όταν σφιξιμο στο στομάχι: In Your Eyes by Peter Gabriel
όταν στενοχωρημένη: Silence by PJ Harvey
όταν στενοχωρημένη πολύ: King Of Sorrow by Sade
όταν καλοκαίρι στην αίγινα: Sunny Afternoon by The Kinks
όταν 30: Bow Down by The Housemartins
όταν ερωτευμένη: αδιάκοπα από τον Φοίβο Δεληβοριά
όταν κορίτσι: laisse tomber les filles by france gall
όταν τρώω: The Lady is a Tramp by Frank Sinatra
όταν αϋπνίες: Sour Times by the Portishead

25, 24, 23, 22, 21, 20, 19, 18....

δε βγάζω νόημα. δε βγάζω νόημα. μιλάω και ακουγονται ασυνάρτησίες. απλά δε βγάζω νόημα. οι σκέψεις μου μένουν μισές. οι συλλογισμοί μου μένουν ανολοκλήρωτοι. Ακόμα και η λογική σκαλώνει πριν φτάσει σε συμπέρασματα. Σα να μένω μισή σε όλα τα επίπεδα. ή σα να ημουν ήδη μισή. Σαν να καταλήγω μισή. Σα να φτάνουν οι ικανότητες μου στο μισό. Σε λίγο θα αρχίσω να θωλώνω. Τα πόδια μου θα αρχίσουν να λιώνουν και τα χέρια μου να θρυματίζονται. Χάνω τη συνοχή. Σε όλα τα επίπεδα. όλα τα επίπεδ. όλα τα επίπε. όλα τα επίπ. όλα τα επί. όλα τα επ. όλα τα ε. όλα τα. όλα τ. όλα. όλ. ό.


ένα ντεπόν και λίγος ύπνος θα με κάνουν να νιώσω καλύτερα πιστεύω. και ο κος Βαγγέλης θα ήταν μια καλή παρέα. Και οι Verve. και ένα ντάκιρι. Και ένα διαμαντένιο κολιέ. και μια frame bag. και ο cary grant.

υπόθεση.

αν δεν ημουν εγω θα ηθελα να μουν κάποια άλλη
αν δεν ημουν κορίτσι θα θελα να μουν λονδρεζος ψιλόλιγνος μουσικός
αν δεν ημουν ελληνίδα θα θελα να μουν λονδρέζος ψιλόλιγνος μουσικός
αν δεν ημουν μελαχρινή θα θελα να μουν λονδρέζος ψιλόλιγνος μουσικός

αν ειχα την επιλογή θα θελα να χα ίσια δόντια αμα τη εμφανίσει μου στη γή
αν μπορούσα θα θελα να δουλευω έξι ώρες τη μέρα
αν δεν ημουν εγω θα θελα να μαι κόρη πρέσβη
αν δεν έμενα στο περιστέρι θα θελα να μένω στη γη του πυρός

αν ημουν φρούτο θα μουνα ακτινίδιο
αν ημουν φαγητό θα μουν τοστ με τυρι και ζαμπον
αν ημουν ηθοποιός θα μουν η ναταλι πορτμαν
αν ημουν τραγουδιστρια θα μουν αποτυχημένη
αν ημουν τραγούδι θα μουν κατι πολύ εναλλακτικό
αν ημουν βιβλίο θα μουν λεύκωμα
αν ημουν πρωτευουσα θα μουν το βερολίνο
αν ημουν ζωο θα μουν σκατζοχοιρος

αν ημουν αυτη που πραγματικά ειμαι θα ταν οκ.

Οι φίλοι μου

Φίλους πολλούς δεν έχω. Και αυτοί που έχω πολλοί μου πέφτουν. Μερικούς τους ξέρω απο πολύ παλιά. Ολόκληρη τη ζωή μου. Τους αγαπάω όλους όμως πάρα πολύ. Πολλές φορές βέβαια δε τους αντέχω. Κανένα δεν αντέχω για πολύ βέβαια.

Είναι κυρίως κορίτσια. Η Ντίνα, η Γαρυφαλλιά, η Πένυ, η Βάλια, η Τζένη, η Λήδα. Δε θυμάμαι άλλες. Και για να μη θυμάμαι δε θα έχω. Καλύτερα γιατι οι φίλοι έχουν και απαιτήσεις και εγω δεν ειμαι των πολλών απαιτήσεων.

Οι φίλες μου όλες δουλεύουν και ειναι επιτυχημένες κυρίες. Εγω δεν ειμαι ακομα κυρία. Εγω ειμαι δις. Και έτσι θα παραμείνω. Δεσποινίς ετών 35. Επίσης, το 85% των φιλενάδων μου θα παντρευτούν. Εγώ δε θα παντρευτω. Και αυτό δεν ειναι επιπόλαια σκέψη μιας 15χρονής. Είμαι 25.

Αναρωτιέμαι πώς με βλέπουν οι φίλοι μου όμως. Με αγαπάνε όπως εγω τις αγαπάω;

Τι σκέφτονται για μένα άραγε;

Τα παιδιά του χορού

Τα παιδιά από το χορό είναι πολύ καλά παιδιά. Καλύτερα από τους συνάδελφους μου. Είναι πολλά αγόρια και ακόμα περισσότερα κορίτσια. Είναι οι περισσότεροι γύρω στα 30 αλλα δε τους φαίνεται.

Βγαίνουμε και χορεύουμε. Οπου μας φωνάξουν πηγαινουμε και χορευουμε. Αλήθεια χορεύουμε. ουυυυυυυυυυ χορό να δεις. Περνάω πολύ ωραία.

Εκτός του οτι χορευουμε γελάμε κιολας. Τα περισσότερα ειναι χαζα βέβαια αλλα δεν εχει σημασία εγω τους αγαπάω.

Καλή φαση.

Αναρωτιέμαι, για πόσο ακόμα...

Οι συνάδελφοι μου

Οι συνάδελφοι μου ειναι καλοί άνθρωποι. Είναι βέβαια πολύ αγχωμένοι τις περισσότερες μερες του μήνα. Είναι 5 κορίτσια και 6 αγόρια. Σε λίγες μέρες θα φύγει το ένα αγόρι και θα μείνουμε 5 κορίτσια και 5 αγόρια.
Οι συναδελφοι μου ειναι καλοί ανθρωποι όταν δε δουλέυουν. όταν δουλευουν δεν ειναι πολύ καλόι. ούτε μαζί μου, ούτε μεταξύ τους.
Οι συνάδελφοι μου δεν έχουν ζωή πέρα από τη δουλειά τους. Νομίζουν ότι κάνουν καριέρα αλλα δεν κάνουν. Σας το λέω εγώ. Απλά προτιμούν τη δουλέιά τους από το σπίτι τους. όχι όλοι βέβεια. κάποια προτιμούν το σπίτι τους απο τη δουλειά τους αλλα αυτοί είναι χειρότεροι από τους πρωτους γιατι σε φορτώνουν με τις δουλειές τους.
Οι συνάδελφοι μου ειναι λίγο πειραγμένοι. Κάθονται στη δουλειά μέχρι αργά το βράδυ και τρώνε πίτσες. Αντί να πάνε να φάνε τις πίτσες σπίτι τους ή με τους φίλους τους κάθονται και τρωνε στη δουλειά.
ίσως οι συνάδελφοί μου να ΄περνάνε καλά στο γραφειο και να προτίμουν το γραφέιο απο το μπλου φοξ.
εγω δεν ειμαι σαν τους συναδέλφους μου. δε τους μοιάζω καθόλου. εγω προτιμώ να τρώω σπίτι μου και τα βράδια να χορεύω.

ελπίζω να μη γίνω σαν αυτούς.

Κυριακή και παλι μου είπαν.

όλα είναι πια πολύ ωραία, πολύ ευχάριστα πια. Δεν με πονάει το στομάχι μου στη σκέψη. Ούτε χάνω τον ύπνο μου. Πήρα και ηλεκτρική κουβέρτα και όλα κυλάνε πιο γαλήνια. Γαλήνια. Γαλήνια. ήρεμα και γαλήνια. Δεν εχω πια λεφτά ωστόσο. Αλλά δε νομίζω οτι με νοιάζει. Για πόσο θα ζήσω ακόμα άλλωστε. ας ζήσω καλά για όσο μου μένει. Γαλήνια, Γαλήνια και ήρεμα. χωρίς πόνους και εμετούς. Χωρίς ασχημη διάθεση. Έχασα βέβαια και την ευτυχία της παρασκευής. Έχασα στιγμές άκρατης και ασυγκράτητης χαρωπότητας. Χαμογελάω περισσότερο όμως τωρα. Άρα θα ζησω και περισσότερο. Γαλήνια και ήρεμα. Γαλήνια, με αταραξία. με χωρίς ταραχή. Και δε με πειράζει που περνάω πολύ χρόνο μόνη μου. Κι αυτό ωράίο είναι. Ηρεμία μέχρι παράνοιας. Ηρεμία όμως μέχρι παράνοιας. Κάι όχι - παράνοια μέχρι το ζαντάκ και το λαντοζ.

όσα προσφέρει ένα χάπι δεν τα προσέφερα τόσο καιρό στον εαυτό. Και όσα προσφέρει ένα χάπι απολαμβάνω τωρα. Δεν καταλαβαίνω διαφορά. Σημασία έχει που είμαι ήρεμη και γαλήνια. Αυτό μετράει για μένα. Κοιμάμαι και ξυπνάω. Τρώω και πίνω. Χαζεύω την αυλή και τους συγκατοικους. Και έχω την ησυχία μου. Γαλήνια και ήρεμα.

Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.
Γαλήνια και ήρεμα.

το σημείο που.

Ποιό είναι άραγε το σημείο που...
...που χάνεις την ψυχραιμία σου;
...που χάνεις την αισιοδοξία σου;
...που αφήνεσαι;
...που παραδίδεσαι σε ταψιά με γαλακτομπούρεκα;
...που παρασύρεσαι σε αίσχη και ακολασίες;
το σημείο που ακούγεται ένα κλίκ και γίνεσαι ταύρος!
κλίκ!
κλίκ!

ποιά ειναι η γραμμή που χωρίζει την τρέλα από τη λογική; το σώφρον από το σχιζοφρενές; το βλακώδες από το ευφυές;
είναι όλα αυτά τόσο ευδιάκριτα χωρισμένα και τακτοποιημένα;
όχι. ούτε καν η επιθυμία μου να γράψω, ούτε και να χορέψω. ούτε καν η επιθυμία μου σκέτη. θέλεις ή δε θέλεις; θέλω ή δε θέλω; φοβάμαι ή βαριέμαι; τρέχω ή στέκομαι; βγάζω νόημα η δε βγάζω νόημα;

ε;

πως κι έτσι;

πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
πως εμπλεξα ετσι;
και πως ξεμπλέκουν;

plan B

Το σαββατο βγηκα το βραδυ. πηγα και άκουσα μουσική. όχι μουσική που συνήθως ακουω αλλα μουσική σκέτο. και πέρασα καλα. σε αυτή ίσως την περίπτωση ευθύνη για τη δική μου καλοπέραση είχε η παρέα. Πάντα όταν βγαίνω με τη συγκεκριμένη παρέα περνάω καλα.

Συνειδητοποίησα όμως το εξής: ζω το back up plan της ζωής μου. Το original plan απορρίφθηκε πριν καν εφαρμοστεί λόγω "τεχνικών προβλημάτων στην ασφαλεία του αεροσκάφους".

το plan B είναι το σχέδιο που είναι άρκετό για να διατηρεί τα ζωτικά σου σημεία σε εγρήγορση. Είναι το πλάνο που σου υπενθυμίζει "εισπνοη-εκπνοή". Είναι το πλάνο του ζειν και όχι του ευ ζειν.

το πλαν Α ειναι η ζωή που όλοι επιθυμούμε, ειναι εκείνη η ζωή που όλοι επιδιώκουμε με τις επιλογες και προσπάθειες μας. Είναι η ζωή που γουστάρουμε να διάγουμε, ή ζωή που είναι γεμάτη παρεές, ρομάντζο, μιλφειγ, μουσική και σινεμα.

Ζω ένα back up plan. όλη μου η ύπαρξη έχει μπει σε pause, για λόγους που μόνο εγω συνειδητοποιώ πραγματικά και μόνο εγώ αντιλαμβάνομαι την "αξιοπιστία και συνέπεια" αυτών των λόγων. Γι αυτό άλλωστε έχω πάψει να προσπαθώ να εφαρμόσω το plan A και πέρασα, από τη στιγμή που άρχισα να επιλέγω τη ζωή μου, περασα στο plan B, χωρίς πολλές κουβέντες....

φοβάμαι μόνο πως ο αρχικός μου προορισμός πάντα θα ζητά όσα του αναλογούν. τη ζωή μου πίσω δηλαδή....

Κουπόνια

Όσο εγώ περίμενα στην αίθουσα του οδοντιατρείου, ο Βέρνον δικαζόταν για φόνο. Εγώ φανταζόμουν μεσέλες με κουφάλες και στραβά δοντια, σιδεράκια και τροχούς και ο Βέρνον "διαισθανόταν ένα δίδαγμα: ότι άνθρωποι πολύ πιο βλάκες από σένα καταλήγουν να έχουν τον έλεγχο στα χέρια τους[...]αυτοί που πάνε με το κοπάδι, χωρίς να σκέφτονται την κάθε λεπτομέρεια. Εγώ όμως είμαι αναγκασμένος να σκέφτομαι την κάθε κωλολεπτομέρεια." Και όσο περνάει η ώρα έρχεται κι άλλος κόσμος και περιμένει μαζί μου. Μόνο που εκείνοι είναι μεγαλύτεροι απο μένα, πολύ μεγαλύτεροι. Σε ένα ορθοδόντικο που είχα πάει ήμουν η μεγαλύτερη εγώ. Και στη φυλακή της κομητείας Σμιθ υπάρχουν μόνο δύο είδη "διακεκριμένα, σπουδαία αγόρια και κρατούμενοι". Αλλά ο Βέρνον δεν είναι κανενας από απο αυτούς. Ούτε κι εγώ.

Ο οδοντίατρος, ο κος ΝτεΝίρο, με καθησυχάζει. Δε τον αφήνω να κάνει τίποτα αλλα κλείνω ραντεβού για την άλλη εβδομάδα και μου δίνει το τηλέφωνο ενός ορθοδοντικού, στον οποίο ελπίζω από τα βάθη της καρδιάς μου να μην ειμαι πάλι η μεγαλύτερη, γιατι ειδάλλως θα ανακαστώ να κουβαλήσω και το σκύλο μου μαζί για άλλοθι. Ο κος ΝτεΝίρο είναι πολύ εντάξει τύπος. Όχι σαν τον κύριο "Μαλάκα Νάκλς". Και ο Βέρνον αποφυλακίζεται. "Είμαι γεμάτος συναισθήματα, αλλά όχι από αυτά που ονειρευόμουν. Αντί για απερίγραπτη χαρά, με πλημμρίζουν άλλου είδους κύματα, σαν αυτά που σε κάνουν να λαχταράς τη μυρωδιά της μπουγάδας ένα βροχερό σάββατο[...].Ασφάλεια το λένε το βρωμόπραγμα. Να την προσέχετε αυτή την μαλακία. Αυτά τα γαμωκύματα σου διαβρώνουν τη γενναιότητα".

Όλα πήγαν καλά λοιπόν και για τους δυό μας. Και οι δύο ωστόσο σχεδιάζουμε ένα ταξίδι στο Μεξικό. "Άλλο ένα κουπόνι βαλμένο στο σωρό όταν αποκτήσω λίγο έλεγχο στην κωλοζωή μου. Ρίχτε μια ματιά τριγύρω σε αυτή τη ζωή και το μόνο που θα δείτε είναι κοπόνια του κόσμου βαλμένα παντού, τι θα κάνουν αν, τι θα κάνουν όταν. Περιμένουν με ενθουσιασμό διάφορες μαλακίες που δεν πρόκειται καν να συμβούν".

Έτσι δεν ειναι; ή όχι...;

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: "Βέρνον, ο μικρός θεός" DCB PIERRE, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003

V2

2. Θα ανακαλύψω ποιος φίλος μου διαβάζει το μπλόγκ μου.

Όποιος με πάρει τηλέφωνο αύριο και μου ευχηθεί χρονια πολλά και έχει διαβάσει αυτό το πόστ θα πρέπει να μου πει Happy 24th Birthday.
Αποφάσισα να παρακάμψω το 25ο έτος. Και έτσι θα γίνει.
Από τα 24 θα μεταπηδησω στα 26. Και έτσι θα γίνει.
Αύριο λοιπόν θα ανακαλύψω πόσοι πραγματικά μου δίνουν λίγη σημασία.
Θα ξέρω μετά τουλάχιστον ποιούς να βρίζω και ποιούς όχι χωρίς φόβο και πάθος.

so long mates.

D1

Ονειρεύομαι ένα ταξίδι με μουσική. Βλέπω τον εαυτό μου σε τρένο, σε πλοίο, σε αυτοκίνητο. Με βλέπω μόνη μου. Δεν έχω προορισμό. Έχω μόνο ταξίδι. Και μουσική. Και δρόμους μπροστά μου. Αυτό μονο. Και χάρτες και "αδιέξοδο".

Κι εσύ; εσύ τι..