tag:blogger.com,1999:blog-70246660908584783292011-07-31T13:56:24.907+03:00Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.comBlogger1101100tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-44246279098972390552010-08-22T00:12:00.000+03:002010-08-22T00:13:11.812+03:00Τα δεκα πραγματα που ανακάλυψα ότι μισώ και που μίσησα εκ νεου αυτο το καλοκαίρι:<br />1. Τα αγόρια<br />2. Τα γενέθλια το καλοκαίρι<br />3. Τις σταγόνες υγρασίας που πέφτουν πάνω στα γόνατα όταν κρατάω το κοκτέηλ<br />4. Τα αγόρια<br />5. Τις προσδοκίες<br />6. Τις διακοπές με άσχετους<br />7. Τους φίλους.<br />8. Τους ποιους;<br />9. Τους φίλους.<br />10. Την πείρα που έρχεται με τα χρόνια και αυτούς που νομίζουν ότι την έχουν.<br />11. Κάθε μουσική πέραν αυτής που ακούω εγώ.<br />12. το τρέξιμο πίσω από το πλοίο<br />13. το τρέξιμο πίσω από το ΚΤΕΛ<br />14. την ενασχόληση των άλλων με τον εαυτό μου<br />15. τις βαλίτσες με ροδάκια<br />16. την ομπρέλα στην παραλία<br />17. το σώμα μου<br />18. τους γονείς που δέρνουν τα παιδιά τους<br />19. αυτούς που σε λυπούνται όταν κάθεσαι μόνος σου και διαβάζεις το βιβλίο. Αυτούς πραγματικά θα θελα να τους γδάρω.<br />20. όσους δεν καταλαβαίνουν τα αστεία μου<br />21. όσους τραβάνε την προσοχή με το ζόρι πάνω τους<br />22. τον ελληνικό τουρισμό<br />23. τις γκόμενες<br />24. τους άντρες που φέρονται σα γκόμενες<br />25. το σίδερο για τα μαλλιά στις καλοκαιρινές διακοπές<br />26. τους φίλους.<br />27. τις ερωτήσεις και τις ηλίθιες λίστες, λες και θα πάω για ψώνια στο βασιλόπουλο, να ψωνίσω όλα αυτά που μισώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4424627909897239055?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-10482719624030961362010-05-20T09:40:00.002+03:002010-05-20T09:58:10.501+03:00είναι κάτι άνθρωποι που μιλάνε συνέχεια. αυτοί είναι οι άνθρωποι που δε λένε τίποτα. είναι κάτι άλλοι άνθρωποι που μιλάνε επίσης συνέχεια και ό,τι λένε αφορά τους ίδιους. είναι όμως και κάτι άλλοι που όχι μόνο μιλάνε συνέχεια, αλλά και τα μισά από αυτά που λένε είναι ερωτήσεις. υπάρχουν δε και κάτι άλλοι, που μιλάνε και θέλουν και να ακούς και να απαντάς, και να σχολιάζεις.<br /><br />το πρόβλημα δεν είναι αυτό. το πρόβλημα της εποχής είναι ότι αυτοί οι υπανάπτυκτοι θεωρούνται από άλλους υπανάπτυκτους, επικοινωνιακοί τύποι. <br /><br />θέλω λοιπόν, όλοι αυτοί, έτεροι και εκάτεροι υπαναπτυκτοι να μη μου πολυμιλάνε. στο δρόμο όταν με βλέπουν να μη γυρνάνε να μου μιλήσουν. την ανάγκη αν νομίσουν ότι έχω, να το ξανασκεφτούν γιατι μαλλον απίθανο θα είναι. γι αυτή την παρερμηνεία, ο εγκέφαλος τους σε μέγεθος μπιζελιού θα φταίει. να μην ανησυχήσουν. ένας καλός ύπνος θα τους κάνει καλό, και θα ξυπνήσουν την επόμενη μέρα, υγιέστεροι και το ίδιο ηλίθιοι.<br /><br />παρακαλώ μοιράστε την πληροφορία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1048271962403096136?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-67085045276351412932010-05-12T00:17:00.006+03:002010-05-12T09:36:49.212+03:00το αύριο. γίνεται το αύριο να μην έρθει; πως θα το κάνουμε αυτό; να τη γλιτώσουμε την αυριανή; ισως το facebook να με βοηθησει. ίσως, λέω ίσως, δεν ξέρω, μόνο ελπίζω.<br /><br />το αύριο. πως θα γίνει να το παρακάμψουμε; να πάμε κατευθείαν στο μεθαύριο, και αν δεν γίνεται αυτό να ξανα-περάσουμε το σήμερα, αλλά όχι το αύριο. πως θα γίνει αυτό; πως θα το καταφέρουμε; μήπως ενα προεδρικό διάταγμα να βοηθούσε αλλά δεν ξέρω αν προλαβαίνουμε.<br /><br />το αύριο. πρεπει να το πηδήξουμε. να μην το κάνουμε το αύριο. να κάνουμε το μεθαύριο έστω 2 φορές, αλλα προς θεού, όχι το αύριο. όχι όχι το αύριο. έχω ενα κακό προαίσθημα για το αύριο. ίσως ενας mentalist να ήξερε τι να κάνει. αλλα που να τον βρώ; δεν τελείωσε το show για το διάδοχο του uri geller; δεν το βλεπα. ποιος βγήκε; αυτόν να πάρουμε. το διάδοχο να πάρουμε.<br /><br />το αύριο. όχι το μεθαύριο, ούτε το σήμερα, καλα για το χθες δε το συζητώ.<br />το αύριο. το αύριο. ναι ναι. το αύριο. το αύριο.<span style="font-size:85%;">το αύριο. το αύριο.<span style="font-size:78%;">το αύριο. το αύριο.</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6708504527635141293?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-90247012640748501502010-05-10T09:18:00.000+03:002010-05-10T09:40:58.220+03:00Προχθές βγήκε. Πήγε σε μία φίλη της που είχε γενέθλια. Προσπάθησα να την πείσω ότι ήταν κουρασμένη, μέχρι και πονοκέφαλο της προκάλεσα αλλά δε με άκουσε και πήγε και ήπιε.ήπιε ήπιε ήπιε όσο ποτέ κανείς δεν έχει πιεί.<br />Εχθές πάλι βγήκε. Πήγε πάλι βόλτα. Μυαλό δε βάζει και πάλι ήπιε. <br />Συνεχίζει να βγαίνει, μέχρι και στη δουλειά πηγαίνει, κάθε Δευτέρα, παρ’ ότι της λέω να μην. Συνεχίζει να σηκώνεται τα πρωινά παρά τις ρητές μου απαγορεύσεις. Συνεχίζει να δείχνει ότι νοιάζεται παρά τα πραγματικά της συναισθήματα. Συνεχίζει να δουλεύει παρά το ότι δεν πληρώνεται. Συνεχίζει να χαμογελάει παρά το ότι δεν το αισθάνεται. <br /><br />Έχει αποσκιρτήσει και όσο περνάει ο καιρός απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τη βάση της. Έχει ήδη φύγει, τετράγωνα μακριά, και δύσκολα θα επιστρέψει. Είναι επικίνδυνα στους δρόμους και τα δρομάκια της Νέας Υόρκης για μια κοπέλα σαν αυτή. Που δείχνει αθώα, επειδή είναι αθώα, που δείχνει αδιάφορη, επειδή δεν είναι αυτή, που δείχνει αδύνατη, επειδή έχει πάψει να τρώει.<br /><br />Και όσο γίνονταν όλα αυτά, εγώ την φώναζα να γυρίσει σπίτι, στην Αθήνα, αλλά εκείνη δεν άκουγε. Ή άκουγε και δεν την ένοιαζε. Ή άκουγε και την ένοιαζε αλλά δεν ήθελε, ή νόμιζε ότι δεν ήθελε. Τα σενάρια είναι τόσα, όσα και τα κρίνα του αγρού. <br /><br />Και τώρα; Τώρα τι θα γίνει; Χάθηκε και αυτή; Και εγώ που έμεινα σπίτι; Τι θα κάνω; Θα περιμένω να γυρίσει. Δε μπορώ να κάνω αλλιώς. Δε μπορώ να κάνω τίποτα αλλιώς. Αν δε γυρίσει δε θα ησυχάσω και αν δεν ησυχάσω δε θα γυρίσει. Θα πέσω για ύπνο. <br /><br />Ελπίζω να γυρίσει σύντομα και να μην ξυπνήσω σε 20 χρόνια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-9024701264074850150?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-75490509120938858552010-05-02T21:18:00.003+03:002010-05-02T21:23:05.453+03:00blocked and that was it.<br />time to accept my death.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7549050912093885855?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-74416213996610976312010-03-07T01:35:00.000+02:002010-03-07T12:07:43.960+02:001. φοράς τη στολή του σουπερμαν και πέφτεις από τον πυργο των αθηνών. αρκεί να πέσεις και να μην πετάξεις.<br /><br />2. πας στο αττικα, δοκιμάζεις απο τον 5ο όροφο ρούχα αξίας χιλιάδων ευρώ και αρχίζεις να τρέχεις, ξυπόλυτη τις σκάλες. πριν σε πιάσουν οι σεκιουριτάδες κόβεις το λαιμό σου με το πρωτο κοφτερό μαχαίρι που θα βρείς μπροστά σου.<br /><br />3. φοράς τα καλά σου και πας για ποτό στην ταράτσα του χιλτον. παραγέλνεις ενα ποτό σε κολωνάτο ποτήρι και στον 3ο γύρο βάζεις το δηλητήριο μέσα στο ποτό σου.<br /><br />4. σπαταλάς όλες του οικονομίες και αγοράζεις διαμάντια και περιδέραια και τιάρες και ρουμπίνια και πολύτιμες πετρες. τα φοράς όλα μαζί και πας και πέφτεις στο λιμάνι του πειραιά.<br /><br />5. κάνεις test drive σε μια ferrari. και τη καρφώνεις μέσα στο μαγαζί της Luisa στο κωλονάκι. πεθαίνεις ακαριαία μέσα σε balenciaga, lanvin και τη ferrari.<br /><br />6. πάς στο παρίσι και αυτοκτονείς εκεί.<br /><br />7. φοράς ψηλά τακούνια, και πέφτεις απο την Ακρόπολη φωνάζοντας "Μιμίκο έρχομαι".<br /><br />8. πίνεις χάπια και στο αποχαιρετιστήριο σημείωμά σου, δηλώνεις πως ήξερες το μυστικό συνδυασμό του chanel No 5 και το παίρνεις στον τάφο σου. έτσι δημιουργείς μύθο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7441621399661097631?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-80727413033803364132010-02-24T00:00:00.000+02:002010-02-24T13:52:20.587+02:00Αγόρασα παπούτσια. Σαν αυτά που έχω ήδη. Ξέρεις τωρα, εκέινα τα καρό, τα ασπρόμαυρα, θυμάσαι; μα τι να θυμηθείς; να τα, τα φοράω, ε τέτοια πήρα. ναι τα ίδια. δε το χεις κάνει ποτέ. μα φυσικά και δεν το έχεις κάνει ποτέ. είσαι καθως πρέπει. φοράς μόνο ακτινίδια. μα τι λές; βγάζεις νόημα; τι ακτινίδαι και μπουρδες τσαμπουνάς; έλα ντε, ζαλίστηκα για μια στιγμή και η πιο φυσική λέξη να ξεστομίσω ήταν τα ακτινίδια. πως λες να εξηγείται αυτό. αυτό λέω να εξηγείται με τη μέθοδο της λοβοτομής. και στη θεία μου την Αλέξα που της κάναμε λοβοτομή επειδή όλο μας έλεγε οτι πεθαίνει μας είχε σπάσει τα αρχίδια, την πεθάναμε κι εμείς, έτσι για να μάθει. Και τωρα εινα και γαμω. όλο γελάει. Θα χεί πάει στον παράδεισο. Αλλά το σταφιδιασμένο σώμα της είναι ακόμα εδώ. Έχει εγκλωβιστεί μέσα σε δύο κόσμους. κι εγώ εγκλωβιστεί μέσα σε δύο κόσμους. μέσα σε δύο ψωμιά σικάλεως. και έχω και μία φέτα τυρί και λίγη μουστάρδα κολλημένα στο μάγουλό μου.<br /><br />εσύ γιατί καπνίζεις τόσο πολύ;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8072741303380336413?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-91831156847274980762010-02-23T20:17:00.000+02:002010-02-23T10:21:32.912+02:00Η Σοφία<br />πάντα κλασάτη Κυρία<br />θα προτιμούσε τη Θεσπρωτία<br />αλλά ή μοίρα την εναπόθεσε στη Συρία<br /><br />έχει ζέστη εκεί<br />και πολλούς μελαψούς<br />αλλά η Σοφία κυρία<br />ποτε δεν υποκύπτει με το τρία<br /><br />Σπουδαγμένη βέβαια <br />βουτηγμένη στα βιβλία<br />και πάντα περιποιημένη<br />αν και μονίμως σαλταρισμένη<br /><br />ομως όλα αυτά ειναι όνειρα και φαντασιωσεις<br /><br />η πραγματική Σοφία<br />παραμένει κυρία<br />της αναλύσης της στατιστικής<br />και όχι ψυχανάλυσης<br /><br />φρουτα φρουτα και μονο φρουτα τρωει<br />ροδακινα και αχλάδια<br />απιδια και αλλα ρημάδια<br /><br />ΝΔ και ΠΑΣΟΚ<br />τεχνη και στατιστική<br />όλα τα συνδυάζει<br />το πρώτο ανήκουστο<br />το δεύτερο σατανικό<br /><br />και photoshop και spss<br />και ροκ και κλασικο<br />κατι δεν παει καλά<br />θα την εχω στο νου μου<br />μη μου τη φέρει στα μουλωχτά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-9183115684727498076?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-49141906352928132202010-01-31T17:50:00.003+02:002010-01-31T17:55:55.418+02:00ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τόσο απτό.<br />ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τόσο ορατό.<br />ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν τοσο ανιχνεύσιμο.<br />ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν είχε τέτοιο δυναμικό χαρακτήρα.<br />ποτέ πριν ενα συναίσθημα δεν ήταν αρκετό.<br /><br />η κακή είδηση μου γέμισε όλα τα κενά.*<br />*"το ύστατο σήμερα" Χάουαρντ Μπάρκερ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4914190635292813220?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-27918207837486733992010-01-30T13:03:00.008+02:002010-02-11T22:49:17.909+02:00Είμαι κίτρινος και έχω πορους. Νομίζω, δεν ειμαι και βέβαιος ωστόσο, αλλά νομίζω ότι είμαι ένα λεμόνι. Οι υποψίες μου ενισχύονται από το γεγονός ότι προχθές με κόψανε στη μέση, με πιέσανε σε ένα κωνικό σχήμα με αυλάκια, με στίψανε δηλαδή αν καταλαβα καλα και αν άκουσα καλά τον καριόλη που προανήγγειλε την πράξη του πριν την κάνει, o πουτάνας γιος. Με στίψανε και με χύσανε μέσα σε ένα αμαρέτο. και με σερβίρανε σε μια άσχημη γκόμενα που να πίνει δεν ήξερε καθώς με ήπιε μονορούφι.<br /><br />Τώρα βέβαια σα λεμόνι δεν υπάρχω. από λεμόνι έγινα χυμός λεμονιού και διασπάστηκα σε 2 λεμονόκουπες.<br />Τώρα έχω μετενσαρκωθεί και έχω επανέλθει ως τάπερ. Είμαι πλαστικός και διάφανος. Μπορούν να δουν μέσα μου δηλαδή. Αυτό με τσακίζει. Αυτό με διαλύει. Αλλα και με ζαλίζει γιατι μεταφέρομαι κάθε μέρα, γεμίζω με φαί, αδειάζω, με πλένουν, κάποιες φορές όχι τόσο καλά και γεμίσω λίγδα και πουρί. μετά αρχίζω και βρωμάω και με ξαναπλένουν. Αλλά ποτέ δε με πετάνε. Σα λεμόνι έζησα λίγο, αντικειμενικά λίγο, αλλά σαν τάπερ θα ζήσω την αθανασία. Θα βλέπω τους άλλους να πεθαίνουν κι εγώ θα γεμίζω-αδειάζω ρύζια και κοτόπουλα, κεφτέδες και βλήτα.<br /><br />Νοσταλγώ τις μέρες μου σα λεμόνι. Μπορεί να ήμουν ξινός και μπορεί να έζησα λίγο, αλλά ήμουν κίτρινος και ζουμερός, και είχα εξέλιξη και πρόοδο, ήμουν μπουμπουκι στη λεμονιά και εξελίχθηκα σε αμαρέτο λεμόνι.<br />Σαν τάπερ όμως η μεγαλύτερη συγκίνηση που θα βιώσω θα ναι το πολύ πολύ να γεμίσω με σοκολατάκια από τον μαξ πέρυ ή καμία μαντλέν του παρλιάρου.<br /><br />τι να κάνεις όμως, δε μπορείς να τα έχεις όλα, θα ζήσω έστω να δώ την καταστροφή του κόσμου. i can live with that...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2791820783748673399?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-72969086462441732232010-01-28T21:18:00.000+02:002010-01-28T21:19:49.502+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/p99XfZ1UY1M&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/p99XfZ1UY1M&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7296908646244173223?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-24868483074860668122010-01-03T15:59:00.004+02:002010-01-03T16:41:56.846+02:00όταν πρωινό ξύπνημα Δευτέρας: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=jydi3JiYUz4">the canals of our city by beirut</a><br />όταν παρασκευή:<a href="http://www.youtube.com/watch?v=WIwA0zRW8Es">australia by the shins</a><br />09.00 - 17.00 Δευτέρας-Παρασκευής: <a href="http://www.877.gr/">87,7 Εν λευκώ</a><br />όταν μεσημέρι Κυριακής: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=MEixi67WjTA">our mutual friend by The Divine Comedy</a><br />όταν Βραδυ Κυριακής: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=na1u5gDBtpI">the way you look tonight by Billie Holiday</a><br />όταν Λούσιμο: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=zagl7eD6MYE">Lucky Lips by Cliff Richard & The Shadows</a><br />όταν μάσκα ομορφιάς: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=o8iWC9lg7js">Love Etc by the Pet Shop Boys</a><br />όταν προετοιμασία για το barrio: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=SKJJlWSKEaY">big time operator by the Big Bad Voodoo Daddy</a><br />όταν Σάββατο βράδυ σπίτι: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=kXS0STX3aAg">22 by lilly allen</a><br />όταν σφιξιμο στο στομάχι: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=3JHpmy7RV9Y">In Your Eyes by Peter Gabriel</a><br />όταν στενοχωρημένη: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=xwbArbn5QWk">Silence by PJ Harvey</a><br />όταν στενοχωρημένη πολύ: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=6PoSYrFnGnk">King Of Sorrow by Sade</a><br />όταν καλοκαίρι στην αίγινα: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=1h1oRP7FfBw">Sunny Afternoon by The Kinks</a><br />όταν 30: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=mKinr7CptOE">Bow Down by The Housemartins</a><br />όταν ερωτευμένη: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=YTQeQ5Q63cw">αδιάκοπα από τον Φοίβο Δεληβοριά</a><br />όταν κορίτσι: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=rMhO0Kfl5Ck">laisse tomber les filles by france gall</a><br />όταν τρώω: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=_VJY97l0jVA">The Lady is a Tramp by Frank Sinatra</a><br />όταν αϋπνίες: <a href="http://www.youtube.com/watch?v=niIcxMuORco&feature=related">Sour Times by the Portishead</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2486848307486066812?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-84196404913233425712009-12-30T16:56:00.003+02:002009-12-30T17:00:19.471+02:00<object width="300" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/na1u5gDBtpI&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/na1u5gDBtpI&hl=en_US&fs=1&color1=0x234900&color2=0x4e9e00" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="295"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8419640491323342571?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-3313504553064796402009-12-30T15:07:00.002+02:002009-12-30T19:11:00.878+02:00κατάθλιψη;<br />νομίζω ναι.<br />και τώρα;<br />δεν ξερω.<br />δηλαδή;<br />δηλαδή δεν ξέρω.<br />φαντάζομαι λαντοζ.<br />α.<br />ε ναι.<br />σιγουρα καταθλιψη;<br />σιγουρα. το ψαξα.<br />ναι ε;<br />ε ναι.<br />oh no.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-331350455306479640?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-47139604904060835302009-12-16T20:11:00.001+02:002009-12-16T20:14:23.716+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BaCFR0z-L38/SykjRAOkF3I/AAAAAAAAADY/vCtZZIm5-SU/s1600-h/pixie.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BaCFR0z-L38/SykjRAOkF3I/AAAAAAAAADY/vCtZZIm5-SU/s320/pixie.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415898801915565938" /></a><br /><br />θελω αυτη την μπλουζα τωρα ομως! ακους αγιε βασίλη μη σου πάρει ο διάολος τον πατέρα; ΤΩ ΡΑ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4713960490406083530?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-20093932973444868722009-12-01T22:31:00.002+02:002009-12-01T22:36:41.181+02:00<span style="font-size:130%;">φτουυυυυυυυ γαμώ το κέρατο, γαμώ την πουτάνα μου, σκατα σκατα σκατα, γαμω τους καριόληδες, τα αρχίδια, τα κέρατα τα βερνικωμένα, γαμω το χριστό και την παναγία μου και τα μαλακωμπουκώματα, τα κομπλεξικά γαμίδια, τα γελοία ανθρωποειδή, οχι ρε πουστη, γαμω το μουνί της μανας τους, φτου γαμω τα σκατα τους, </span><br /><br /><span style="font-size:78%;">έχασα το μετρό.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2009393297344486872?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-184072621678361992009-11-05T17:16:00.003+02:002009-11-05T17:59:00.817+02:00μια μερα μεσα ειναι αρκετή για να μην ξαναβγω ποτέ έξω.<br />μια μέρα μέσα ειναι αρκετή για να μην ξαναμείνω ποτέ μέσα.<br />μια μέρα μέσα ειναι αρκετή για να βάλω ενα περίστροφο μέσα στο στόμα μου, να τραβήξω τη σκανδάλη και να κάνω μία τρύπα στο κεφάλι μου που θα ξεβουλώσει τη μύτη μου από τις μύξες και θα μιλάω ξανά σε κανονικές συχνότητες σαν άνθρωπος και όχι σαν άρρωστος άνθρωπος.<br /><br />Αλλά δε θα το κάνω αυτό. δε θα πάρω κανένα όπλο και δε τραβήξω καμία σκανδάλη γιατί αυτό θα έκανε πολύ φασαρία και θα ενέτεινε τον επίμονο πονοκέφαλο που έχω εδώ και δύο χρόνια.<br /><br />Απλά, θα χώσω δύο ηλεκτρικές σκούπες καθαρίσματος μέσα στα δύο ρουθούνια και θα πατησω το κουμπί στο φουλ ωστε άυριο να μιλάω και πάλι σαν κανονικός άνθρωπος και όχι σαν τη Τζάνις.<br /><br />Αλλά το θέμα δεν ειναι με ποιο τρόπο θα γίνω πάλι υγιής. το θέμα είναι αλλού.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-18407262167836199?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-62251862403008831462009-10-28T16:47:00.001+02:002009-10-28T16:47:57.458+02:00http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<br />http://modern-serious.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6225186240300883146?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-64710506449663025232009-10-19T23:13:00.000+03:002009-10-19T23:14:55.911+03:00Οι Κυριακές είναι πάντα άσχημες. Κυριακές και Εκλογές όμως είναι ένα κακόγουστο αστείο. Και καλά τις Κυριακές τις παρακάμπτεις. Κοιμάσαι το Σάββατο και ξυπνάς τη Δευτέρα. Ή απλά το βάζεις σαν όρο στο συμβόλαιό σου. Η εβδομάδα θα είναι τεσσάρων ημερών και θα ξεκινάει από την Τρίτη. <br /> <br />Αλλά με τις Εκλογές τι να κάνεις; <br /> <br />4 Οκτώβρη είπε ο κρετίνος, προφανώς χωρίς δεύτερη σκέψη, όπως για όλες τις πρωθυπουργικές αποφάσεις που έλαβε όσο ήταν πρωθυπουργός, πως θα κάνει εκλογές. Και εδώ ό,τι λέει ο κρετίνος γίνεται. Έκτακτη εισφορά λέει, έκτακτη εισφορά θα γίνει. Γραφειοκρατία αναίτια και άπειρη είπε, γραφειοκρατία αναίτια και άπειρη θα γίνει. Υπουργός ο Πολύδωρας αποφάσισε, υπουργός ο Πολύδωρας έγινε. Μα τι σου είναι αυτοί οι δεξιοί; Δεν έχει σημασία πια όμως όπως θα δούμε παρακάτω. <br /> <br />Ξύπνησα στις 06.00. Σηκώθηκα στις 06.40. Έφυγα στις 07.20. Ψήφισα στις 07.30 και στις 0800 κατέληξα… στο γραφείο. Πρώτη από όλους. Λες και ήθελα να είμαι εκεί. Έτσι δημιουργούνται οι λάθος εντυπώσεις και με κρατάνε και μετά τις 17.00. Έχουν καταλάβει ότι εμένα μου αρέσει εκεί. Αλλά δεν ξέρουν ότι εγώ… δεν… Είναι πράγματι να απορείς που νομίζουν ότι θα περάσω τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου να καλωσορίζω τους τρελούς που παραγγέλνουν δημοσκοπήσεις για να «σφυγμομετρήσουν» την Κοινή Γνώμη. <br />Ποια; <br />Την Κοινή Γνώμη; <br />Ποια; <br />Την Κοινή Γνώμη; <br />Ας γελάσω σαρκαστικά δείχνοντας τους τα δόντια μου. Τα χρυσά και τα άλλα. <br /> <br />Εγώ είμαι φτιαγμένη για άλλα πράγματα. Εγώ έχω θεία από την Εκάλη. Εμένα μου έχει υποσχεθεί η θεία μου να με βάλει σε υψηλά ιστάμενη θέση στο υπουργείο πολιτισμού. Εμένα με προορίζανε για μεγάλα πράματα. Και ακόμα δηλαδή για εκεί με προορίζουνε. Εγώ δε θα περάσω τη ζωή μου στην υποδοχή μια θλιβερής εταιρείας δημοσκοπήσεων. Εμένα με προορίζανε για μεγάλα πράματα. Και ακόμα δηλαδή για εκεί με προορίζουνε. Αλλά μέχρι τότε είμαι εδώ. <br /> <br />Κυριακή, 4 Οκτώβρη του 2009 η πολλοστή εκλογική αναμέτρηση που πλήττει τη χώρα και η τέταρτη που μαζί με τη χώρα πλήττει και μένα. Η αλήθεια είναι πως η χώρα έχει μεγαλύτερη ζημία από ότι έχω εγώ, ας μην είμαι υπερβολική, αλλά όπως και να το κάνεις ωραία δεν πέρασα εκείνη την Κυριακή. <br /> <br />Ένα βουητό και στα δύο μου αυτιά από τα τηλέφωνα: <br />Ψηφίσατε; Τι ψηφίσατε; Τι θα ψηφίζατε αν; Και τι είχατε ψηφίσει τότε που; <br />Ψηφίσατε; Τι ψηφίσατε; Τι θα ψηφίζατε αν; Και τι είχατε ψηφίσει τότε που; <br />Ψηφίσατε; Τι ψηφίσατε; Τι θα ψηφίζατε αν; Και τι είχατε ψηφίσει τότε που; <br />Ψηφίσατε; Τι ψηφίσατε; Τι θα ψηφίζατε αν; Και τι είχατε ψηφίσει τότε που; <br />Ψηφίσατε; Τι ψηφίσατε; Τι θα ψηφίζατε αν; Και τι είχατε ψηφίσει τότε που; <br /> <br />Και βαρέθηκα πάλι τόσο πολύ όσο κανένας στον κόσμο δε βαρέθηκε ποτέ στη ζωή του. <br />Λες και έχει κανένα νόημα η δημοσκόπηση την ημέρα των εκλογών. Αφού μετά από 5 ώρες θα έχεις τα εκλογικά αποτελέσματα. Ρισκάρεις την αξιοπιστία σου για 5 ώρες και μετά ή αποτυγχάνεις παταγωδώς ή τι; Πετυχαίνεις; Πω πω πω πω πω πόση βλακεία σε τόσο μικρόσωμους ανθρώπους. <br /> <br />Ευτυχώς όμως πέρασε η ώρα και τελείωσε και η εκλογική Κυριακή και βγήκε και το ΠΑΣΟΚ και παραιτήθηκε και ο Καραμανλής και όλα καλά, όλα καλά. <br /> <br />Στις 20.00 ήμουν σπίτι και έβαλα ταινία να δω. Δεν άντεχε η ευαίσθητη καρδιά μου άλλες εκλογές και είδα ταινία. Και έβαλα και να φάω ένα κουβά πατατάκια. Μόνο τα πατατάκια μπορούν να σιάξουν της Κυριακές. Τα σκέτα, όχι με τη ρίγανη, ούτε με το μπάρμπεκιου. Απλές γεύσεις όσο απλές είναι και οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν και απλές όσο αυτή που πήρα εκείνη την Κυριακή. <br /> <br />Λίγο πριν κοιμηθώ το αποφάσισα. Θα τους το ανακοίνωνα αύριο Δευτέρα, 5 Οκτώβρη, πρώτη μέρα διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου, της ζωής μου που μου προορίζανε, στις 09.00, μόλις θα έφτανα στη δουλειά. <br /> <br />Τώρα θα γίνω ό,τι ήθελε η μοίρα μου να γίνω. Η θεία μου το χε υποσχεθεί και η θεία δε με ξέχασε ποτέ και ούτε και τώρα. Η υψηλά ιστάμενη θέση στο υπουργείο πολιτισμού με περίμενε. Για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια θα ήμουν αυτό που η ζωή με προόριζε να γίνω. <br /> <br />Διευθύντρια Τομέα πολιτισμού και πολιτισμικής ανάπτυξης στην περιφερειακή κουλτούρα της πολιτιστικής ανάπτυξης και ανάδειξης κουλτούρας και ηθογραφικής μυθοπλασίας και εθνογραφικού πλαισίου της Πρωτεύουσας. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br />Μα είναι τόσο ωραία η ζωή εδώ στις υψηλά ιστάμενες θέσεις. Βέβαια, βέβαια. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6471050644966302523?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-77867349667710871682009-10-19T23:07:00.004+03:002009-10-19T23:15:41.381+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BaCFR0z-L38/StzHpUwu2MI/AAAAAAAAAC8/kidcH4RwDdY/s1600-h/jarviscocker.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 220px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BaCFR0z-L38/StzHpUwu2MI/AAAAAAAAAC8/kidcH4RwDdY/s320/jarviscocker.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394405966444681410" border="0" /></a><br /><br />τον ερωτεύτηκα, τι να κάνω φταίω; φταίω το ξέρω. αλλά τί να κάνω; τον ερωτεύτηκα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7786734966771087168?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-43626629819473080472009-10-19T23:06:00.000+03:002009-10-19T23:07:28.314+03:00<span style="font-weight:bold;">In Pursuit Of Happiness<br />by The Divine Comedy</span><br /><br />Hey, I'm not the type<br />To say one thing and do another<br />And if it's all right I'd kind<br />Of like to be your lover<br />'Cos when you're with me I can't help but be<br />So desperately<br />Uncontrollably Happy!<br /><br />And hey, I'm not the kind<br />To fall in love without good reason<br />And if that's a crime<br />Then baby I'm committing high treason<br />'Cos when you're with me<br />I'm absolutely<br />And totally<br />Quite uncontrollably Happy!<br /><br />And hey, I'm not so blind<br />That I can't see where we're all going<br />And it's no fault of mine<br />If humankind reaps what it is sowing<br />Just as long as we are together<br />Forever<br />I'll never be anything other than Happy!<br /><br />Hey, don't be suprised, if millions die in plague and murder<br />True happiness lies beyond your fries and happy burger<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4362662981947308047?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-43473757861703682242009-10-17T18:26:00.002+03:002009-10-17T19:31:04.840+03:00Στις τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις που έπληξαν τη χώρα, η Όλγα δούλευε. Δούλευε και δουλεύει ακόμα σε μια εταιρεία δημοσκοπήσεων. Το πόστο της ωστόσο είναι παντελώς άσχετο με το αντικείμενο των δημοσκοπήσεων και παντελώς ανιαρό για την ίδια. Είναι υπεύθυνη για την τήρηση των κανόνων υγιεινής στο γραφείο. Το αφεντικό της είναι ένας υποχόνδριος καθηγητής πανεπιστημίου, τρελαμένος με τις στατιστικές προβλέψεις και κολλημένος με την παράσταση νίκης. Ακόμα περισσότερο υστερικός όμως με την καθαριότητα. Δεν ήθελε μια απλή καθαρίστρια. Ήθελε μια «υπεύθυνη υγιεινής». Δεν έχει φυσικά υφισταμένους. Είναι απλά η καθαρίστρια.<br /><br />Βέβαια είναι πράγματι ανεξήγητο πως βρέθηκε η Όλγα εκεί. Ποτέ δεν ενσωματώθηκε με το κυρίως «σώμα» της εταιρείας που αποτελείται κυρίως από στατιστικούς, δειγματολήπτες και ερευνητές. Ποτέ δεν της άρεσε το αντικείμενο ακόμα κι ας μην ασχολείτο ευθέως με αυτό παρά μόνο σε ένα χώρο που διαχέονταν τα ποσοστά από παντού. Απλά μάλλον έψαχνε δουλειά την ίδια περίοδο που και εκείνοι έψαχναν κάποιον να είναι υπεύθυνος για τη σωστή λειτουργία της αποχέτευσης.<br /><br />Και στις Νομαρχιακές του 2007, και στις Ευρωεκλογές του 2009 αλλά και στις τελευταίες Βουλευτικές του 2009 δούλευε. Η Όλγα είναι σαν όλους του νέους της εποχής της, αδιάφορη για τα κοινά και αηδιασμένη από τα πολιτικά. Και οι συνάδελφοι της είναι σαν όλους τους εργαζόμενους της εποχής της, ξιπασμένοι και με την βλακώδη εντύπωση πως ασκούν λειτούργημα και άκρως εμπιστευτική και υψίστης σημασίας εργασία. Παρ όλα αυτά ήταν και αυτή την Κυριακή εκεί.<br /><br />Σηκώθηκε στις 0600, έφαγε, ήπιε, ντύθηκε, οδήγησε και ψήφισε, ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ. Από αυτούς είναι. Το ΄ παμε και πριν όμως. Το κομματικό και πολιτικό σύστημα την αφήνει αδιάφορη.<br /><br />Στη δουλειά έφτασε στις 0835. Νωρίτερα από ότι θα θελε και δεν είχε φυσικά δουλειά τόσο πρωί. Ακόμα και τις καθημερινές τόσο πρωί δεν είχε δουλειά και καταπιάστηκε με την αρχειοθέτηση των απορρυπαντικών και των απολυμαντικών. Άλλοτε αλφαβητικά και άλλοτε κατά κατηγορία απολύμανσης, άλλοτε κατά άρωμα και άλλοτε κατά χρώμα, άλλοτε κατά σχήμα μπουκαλιού και άλλοτε κατά τεχνολογία καπακιού. Με τούτα και με κείνα έφτασε το μεσημέρι. Έφαγε και φάγανε, εκείνη σε πλαστικά πιάτα για να μειώσει έτσι την ποσότητα πιάτων που θα ‘πρεπε να καθαρίσει μετά, και οι άλλοι σε κανονικά πιάτα. <br /><br />Όταν οι άλλοι λοιπόν, μετά το φαγητό, ανέλυαν τα αποτελέσματα της έρευνας και ετοίμαζαν την εκτίμηση ψήφου και εδρών για την παρουσίαση των 1900 εκείνη έπλενε τα πιάτα. Όταν οι άλλοι έξυναν το πιγούνι τους αναρωτώμενοι το ποσοστό σφάλματος στο κόμμα του Καρατζαφέρη, εκείνη έπλενε τα ποτήρια. Όταν οι άλλοι ανέλυαν τα κοινωνικά χαρακτηριστικά του ποσοστού της αποχής εκείνη καθάριζε το νεροχύτη. Και όταν οι άλλοι παρέδιδαν τα αποτελέσματα της έρευνας στο κανάλι εκείνη, είχε καταλήξει. Μαζί με την κυβέρνηση θα έφευγε και εκείνη.<br /><br />Αυτές οι εκλογές θα ήταν και οι τελευταίες της εκεί μέσα. Ποτέ δεν ήθελε να είναι «υπεύθυνη» για τίποτα. Πόσο μάλλον για τα καλογυαλισμένα παρκέ μιας εταιρείας δημοσκοπήσεων. Η υπευθυνότητα δεν της πήγαινε και δεν είχε και καμία διάθεση να γίνει επαγγελματίας σε τίποτα και με καμία κυβέρνηση. Η Όλγα δεν είχε φυσικά σπουδάσει κάτι. Είχε πει ψέματα πως έχει πτυχίο Φυσικής. Και αυτοί το φάγανε. Τόση ξιπασιά. Η Όλγα το μόνο που ήθελε ήταν να περνάει κάπως την ώρα της και τώρα βαρέθηκε να καθαρίζει νιπτήρες και να γεμίζει σακούλες απορριμμάτων. Και τώρα που βαρέθηκε είπε να παραιτηθεί. Σαν τον Καραμανλή κι εκείνη. Μόνο που εκείνη δεν αναστάτωσε ολόκληρη χώρα. Απλά παρέδωσε ένα χαρτί με ένα κείμενο με τίτλο «Παραιτούμαι Κύριοι». <br /><br />Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί της, είχαν άλλα πράγματα σημαντικότερα να σχολιάσουν, κέρδισε τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ με 10,4 μονάδες διαφορά. Από όποια πλευρά και να το δεις, λίγο δεν είναι. Από όποια πλευρά και να το δεις ο Καραμανλής ήταν αναγκασμένος να παραιτηθεί. Τα θαλάσσωσε. Η Όλγα φέρθηκε πιο έξυπνα και άφησε το χαρτί στο γραφείο της διευθύντριας και δεν ξαναπάτησε εκεί μέσα. Ούτε exit polls, ούτε εκλογές, ούτε θεατρινισμοί μπροστά στην κάμερα. <br /><br />Το μόνο κοινό που είχε με τον παρελθόντα πρωθυπουργό ήταν και είναι ότι και οι δύο βαριόντουσαν πάρα μα πάρα πολύ στη δουλειά τους και εν τέλει τα κατάφεραν και οι δύο και απηλλάγησαν από αυτή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4347375786170368224?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-19570115505688890512009-10-14T12:49:00.004+03:002009-10-14T12:53:52.461+03:00Απόψε σε ευχαριστώ θεέ μου γιατί η Τρίτη που πέρασε ήταν πολύ όμορφη μέρα.Περπάτησα την Ηρώδου Αττικού 2 φορές. Σε κατηφόρα και τις 2. Και είχε και ωραίο καιρό. Ναι, ναι ήταν ωραία. Μετά βέβαια χάλασε λίγο η μέρα γιατι έφαγα έναν αγίνωτο λωτό και έγινε η γλώσσα μου σαν παπούτσι. Για να διασώσω τη γεύση μου ήπια ένα φρουτοποτό της Αμιτα το οποίο αντί να τη διασώσει την αποτελείωσε.<br />Μετά βέβαια χειροτέρεψε ελαφρώς η μέρα μου. Κατέληξα με 3 καρδινάλιους να τυλίγω πακέτα υψίστης σημασίας με κάθε επισημότητα και με διδασκαλία συνάμα γιατί, ξέρεις ε; στο πα δε στο πα; νομίζουν ότι θα κάνω καρριέρα εδώ που είμαι. Νομίζουν, της παναγιάς τα μάτια, νομίζουν αλλά δεν ξέρουν ότι εγω δεν πιστέυω στο Θεό, πιστεύω μόνο σε σενα. Φταίω και εγώ που όταν ακούω κάτι χαμογελάω χαμηλώνοντας τα μάτια. την επόμενη φορά δε θα χαμογελάσω. θα τους δείξω το χρυσό μου δόντι.<br />Αυτο θα τους κάνει να μάθουν και να πάψουν να νομίζουν. Θα αποκτήσουν τη γνώση και θα χάσουν τη γνωμη. ε;<br />Με τούτα και με κείνα, πήγε αργά και εκεί που ήμουν έτοιμη να χαραξω στο μέτωπο και το λοιπό σώμα μου τη φράση "τ αρχιδια μου θα πάρετε" σχόλασε το πάρτυ και μπήκα σε ένα ταξί και διέσχισα την αθήνα, το ξημέρωμα, έρημη και πολύ πολύ όμορφη.<br /><br />Τελικά δεν ηταν η Τρίτη όμορφη, Θεε, ήταν η Αθήνα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1957011550568889051?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-16845291328094833662009-10-05T13:57:00.003+03:002009-10-05T14:11:52.185+03:00the rain in spain<br />stays mainly in the plane<br /><br />the flowers in Greece<br />are fed up with the cheese<br /><br />the doctors of Italy<br />diagnose right very rarely<br /><br />the snow in Sofia<br />is the fatal dream of Goya<br /><br />the coins in Germany<br />are yellow and Heavy, Lee<br /><br />the problem with Athens<br />is that only shit happens.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1684529132809483366?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-66304768535404729072009-10-05T10:36:00.007+03:002009-10-05T13:55:16.156+03:00η αποτυχία είναι αστείρευτη πηγή έμπενυσης και δημιουργίας. Αρκέι να έχεις το μυαλό, την ωριμότητα, τη διευρυμένη αντίληψη των πραγμάτων για να την βιώσεις σε όλο της το μεγαλέιο και να μην υποκριθείς πως ποτέ δε συνέβη. Πρέπει να ζείς όλη σου τη ζωή εις το πλήρες της και στο βάθος που σου δίνεται.<br /><br />Μα εγώ θα στα λέω; <br /><br />ε; με ακούς; Τάκη;<br />σε ακούω αλλά πάλι πουτσες λες. οπότε επιλέγω να μη σε ακούω. είναι θέμα επιλογής να μη σε ακούω και όχι ανικανότητας μου να σε ακούσω. Καταλαβαίνεις τη διαφορά αλαζονικό πλάσμα υβριδιακής ζωής; <br /><br />εγω καταλαβαίνω. εσυ καταλαβαίνεις πως δεν έχει νόημα αν με ακούς ή όχι γιατι τα τεύτλα να πάψουν να αναπτύσσονται λόγω της τρύπας του όζοντος που διαρκώς μεγαλώνει και μεγαλώνει σαν τα μικρά παιδιά που ξυπνάς μια μέρα και αντί για γάλα σου ζητάνε ξενύχτια;<br /><br />το ξέρω ρε γμτ αλλά δεν προλαβαίνω να κάνω κάτι και γι αυτό. έχω αναλάβει τόσες υποχρεώσεις. να προμηθέυσω μια φυλή του Αμαζονίου με κινητά τηλέφωνα, να καθαρίσω τον Ασπρόπυργο από τα "σκουπίδια", να γυαλίσω όλα τα παπούτσια του προέδρου και να σχεδιάσω την επόμενη καμπάνια για το περιβάλλον.<br /><br />δε βγάζεις νόημα. κανένα.<br /><br />με νοιάζει νομίζεις;<br />σε νοιάζει είμαι σίγουρος. είσαι θύμα της επικοινωνιας κι εσύ αλλιώς δε θα έκανες όλα αυτά για να ανεβάσεις τη δημοτικότητά σου, γελοίε σουπερ-ήρωα.<br /><br />από εσενά που ατέρμονα χαζέυεις του περαστικούς καθώς σχημάτιζουνν ίχνη πάνω στο χιόνι οι γαλότσες και τα τρακτερ των αγροτών και μαδάς τις τουλίπες αναρωτόμενος αν γυρίζει η γη ή εσύ ο ίδιος, είμαι καλύτερος.<br /><br />είσαι, γι αυτο και εκείνη αγαπάει εσενα και κοιμάται με μένα, ε;<br /><br /><br /><br />ε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6630476853540472907?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-91641057225534210072009-10-05T10:01:00.004+03:002009-10-05T10:19:05.819+03:00i am late<br />and slow<br />i am so slowly late<br />that i must not hesitate<br /><br />i am so fed up<br />and so messed up<br />that i might have to show up<br />in feathers and kamouflaz<br /><br />i m so freakingly happy <br />and so totally bored<br />i should be sent to the moon<br />just to pass the noon<br /><br />all verbs and no rhimes<br />my tiring try to energize<br />the failure of the brain<br />to think anything but the train<br />to Bahrein.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-9164105722553421007?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-89485159711456363342009-10-05T09:59:00.002+03:002009-10-05T10:00:34.646+03:00περιήλθα σε αχρηστία. υπέπεσα σε αδράνεια. Δεν είχα ποτέ μα ποτέ μα ποτέ την ανάγκη να καταστήσω την παρουσία μου στο χώρο αισθητή με τεχνητούς τρόπους. Εκεί απέδιδα κατά ένα τεράστιο ποσοστό το πόσο δύσκολη μου ήταν η συνύπαρξη με άλλα άτομα. Και ακόμα εκεί την αποδίδω. Εν μέρει. Όσο μεγαλώνω προκύπτουν τόσα άλλα προβλήματα επικοινωνίας. Δύο άνθρωποι που μιλάνε διαφορετικές γλώσσες μπορούν να επικοινωνήσουν ο ένας με τον άλλο. ένα αχλάδι όμως δε θα καταφέρει να επικοινωνήσει ποτέ με ένα μολύβι. Τις δευτέρες είμαι μολύβι και τις κυριακές είμαι αχλάδι. Τις υπόλοιπες μέρες είμαι απλά οφ. Και έχω πάψει να ενοχοποιώ τον εαυτό για αυτή την χαοτική κατάληξη στην καθημερινότητά μου. Φταίνει οι άλλοι. Φταίνε οι άλλοι. Φταίνε. οι άλλοι. Φταίει η αδυναμία χαρακτήρα, φταίει η μικρονοοτητα, φταίει η αλαζονία και η ματαιοδοξία σε ενα τεράστιο ποσοστό, φταίει η υπεροψία και η χυδαιότητα, φταίει η τραγική έλλειψη παιδείας, φταίει η κακή διατροφή, φταίει η πολλή μαλακία. Αλλά αυτό που όλα αυτα τα καθιστά ανυπόφορα είναι η έλλειψη βασικών αισθήσεων όπως είναι η ακοή και η όραση. δεν ακούν και δεν βλέπουν. μόνο πιάνουν. και μυρίζουν και γεύονται.<br /><br />τελικά ο λαουτζίκος πάντα θα με απογοητεύει...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8948515971145636334?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-19172590202710243752009-09-19T12:11:00.004+03:002009-09-20T09:32:28.107+03:00κάποια πράγματα δε τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. τοτε, εσυ πρεπει να το βουλώσεις και να μη φέρεις και πολλές αντιστάσεις. <br />Κάποιος άλλος αποφασίζει αν θα στρίψεις δεξιά ή αριστερά. Και εσύ στην πραγματικότητα δεν έχεις επιλογή. Τίποτα δεν είναι επιλογή σου παρά μόνο τι θα φας για μεσημεριανό. <br />ή τι ρούχα θα βάλεις. Κανείς δεν καταλαβαίνει λοιπόν οτι το στυλ ειναι ο μοναδικός τρόπος να ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά έιμαστε. είναι ο μοναδικός τρόπος του υποσυνειδήτου σου να βγει στην επιφάνεια με τρόπο που να μην το παρεις χαμπάρι και το καταπιέσεις. <br />Αλλά άλλο ειναι το θέμα μας. <br /><br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά. <br />Κάποια πράγματα δεν τα επιλέγεις. σε επιλέγουν αυτά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1917259020271024375?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-23568253257462628832009-09-12T08:12:00.002+03:002009-09-12T08:25:49.777+03:00Βρέχει. Τα σουπερ μαρκετς εχουν κρέμα καραμελέ. Βρίσκεις έυκολα κατσικίσιο γάλα. Αδυνατίζω και αδυνατίζεις. Έχουμε λεφτά. Είμαστε όμορφοι. Έχουμε στυλ. Δεν ντρεπόμαστε. Έχουμε φίλους. Ζούμε στην άκρη της πόλης. Είμαστε οι μοναδικοί αλλά έιμαστε μαζί. Υπάρχει ο Morrissey και οι Beatles υπήρξαν επίσης. Και τώρα και το limewire και τα torrents. Υπάρχουν τα βιβλια του Camu και του Joyce και υπάρχει ακόμα και ο Τζούμας. Αν υπήρχε και ένα ακόμα Σάββατο κάθε εβδομάδα, φίλε όλα θα ήταν πραγματικά και γαμώ. <br /><br />Και έτσι όμως καλά δεν είναι;<br />Ναι μωρε, καλά ειναι..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2356825325746262883?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-72359191827865074972009-09-12T07:46:00.000+03:002009-09-12T08:08:48.331+03:00Οι ώρες που όλοι κοιμούνται και είσαι ο μοναδικός ξύπνιος σε όλο τον κόσμο ειναι φυσικά και οι καλύτερες. Η φασαρία που δημιουργούν οι άλλοι, ακόμα και αν τραγουδάνε με τη φωνή του μορισσέυ είναι υπερ-ενοχλήτική.<br />Τα αυτιά μου δυστυχώς, μετά το ατύχημα είναι υπερευαίσθητα. Κάποιες συχνότητες είναι απαγορευμένες. Ο γιατρός συνέστησε απόλυτη ησυχία. Απόλυτη και ολοκληρωτική απουσία ήχου. <br />Μια νότα απο τις απαγορευμένες μπορεί να με σκοτώσει ή να σπάσει τα τύμπανα στο κεφάλι μου και να χάσω την ακοή μου. Να χάσω μία από τις αισθήσεις. Αυτό θα ήταν ένα πλήγμα σοβαρό. Ένας άνθρωπος με 4 αισθησεις και όχι 5 ειναι ενας ελλατωμματικός άνθρωπος, όπως και να το κάνεις. <br /><br />Δε θα συμβεί όμως. Δεν σκοπέυω να ξαναβγώ από το ηχομονωμένο μου δωμάτιο. Δεν σκόπευα πρίν και τώρα έχω και την άηδια του γιατρού. Και οι γιατροί εν γένει εμπνέουν περισσότερι σεβασμό από ότι εγώ. Το γιατί μου είναι άγνωστο. Με βολέυει άλλωστε. Κάνείς δεν πιστευει τη δική σου ανάλυση για τη ζωή. Ενός γιατρού όμως. Γιατί ένας γιατρός δεν θα ήταν ποτέ τρελός. πέρασε εξετάσεις, έκανε ειδικότητα, αγροτικό, δούλεψε σε νοσοκομείο. Όχι, όχι, ένας γιατρός ποτέ θα περνούσε για τρελός, ενώ εσύ; <br /><br />Για να μην τα πολυλογώ με έχουν ξαναβοηθησει οι γιατροί σε ένα προηγούμενο ποστ να επιβιώσω της καταστροφής και της παράνοιας και εν τέλει ειναι πολύ συμπαθητικά άτομα. Απλά έχουν μεγαλύτερη την ανάγκη για προσοχή. Εγω θέλω ησυχία και εκείνοι θέλουν προσοχή. Big deal and big difference.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7235919182786507497?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-51080519607178657602009-09-01T09:35:00.000+03:002009-09-01T09:36:18.767+03:00Ήρθε το φθινόπωρο και οι μενεξέδες ξεθώριασαν μπροστά στα χλωμά περάσματα της ημέρας που κι αυτή ακόμα ταλαιπωρεί αενάως την θλιμμένη Κατερίνα, με το να μην τη φέρνει πίσω τον Πέτρο και κάθε ίχνος έρωτος που έχει απομείνει στο καχεκτικό της πρόσωπο. Εκείνος έφυγε για να αποκτήσει ζωή και εκείνη έμεινε για να του διατηρήσει την παλιά του ξεθωριασμένη ρουτίνα, κάτω από το μαξιλάρι της που για χειμώνες ολόκληρους της κρατά συντροφιά καθώς στο ηφαιστιογενές χωρίο τους δεν υπάρχουν επισκέπτες. Οι ντόπιοι απόμειναν μόνοι και ξένοιαστοι. Το ηφαίστειο είναι η μοναδική συντροφιά ενός πάντα απόμακρου χωριού που ποτέ δεν αγάπησε τους ξένους του.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5108051960717865760?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-21344164715820509972009-08-09T11:25:00.001+03:002009-08-09T11:25:58.090+03:00την κάνω. προσωρινά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2134416471582050997?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-67267647281482431582009-08-06T21:37:00.000+03:002009-08-06T21:45:31.611+03:00-I'm blind! I'm blind, Al!<br />-I'm blind, I'm blind! I can't see!<br />-What do you mean?<br />-What do you mean, what do I mean?<br />-Like the guys inthe street with dark glasses and accordions.<br />-Well, are youtrying?<br />-Al, you can't try to see.<br />-You look around and you see or you don't see. I don't see.<br />-How can you be blind? -Howthe hell do I know?<br />-Al, I'm scared!<br />-What did you eat?<br />-What'sthe difference what I ate?<br />-You can't lose your vision from aplate of tofu!<br />-I never heard of this.<br />-I did. Remember the actor Harvey Gates?<br />-He lost his vision suddenly.<br />--From what? -Grapefruit.<br />-He had atumor the size of a grapefruit on his brain.<br />-And he went blind?<br />-Yes, he went blind. And a few months later, he went dead...<br />...which is worse than blind, 'cause your options decrease.<br />-Relax. You don't have abraintumor.<br />-Al, with all due respect...<br />-...let me hear that from someone who went to abetter medical school...<br />...than William Morris.<br />-We'll get youto Dr. Mason. You still use him, right?<br />-No, Mason dropped dead onthe treadmill. I use Koch.<br />-I use Koch, too. Did you bump into anything? Fall? Bonk your head?<br />-I didn't bump my head. I have abrain tumor, that'sthe story here!<br />-The end is in sight! I see the wall!<br />-I thought you couldn't see.<br />-It's an expression! I don't actually mean I see a wall.<br />-It's in my mind's eye!<br />-I remember when Ellie and I took youto the hospital...<br />-...because you were convinced you had hoof and mouth disease.<br />-Oh, God, Ellie. If I die, Al...<br />-...tell Ellie I'm sorry I saidthose thingsto her. I saidterrible things.<br />-I called her all kinds of names.<br />-Probably because I never stopped loving her.<br />-You're not dying.<br />-If I don't die, tell her she's atramp!<br />-She's living with a guy, the best you can say about him...<br /> ...is sometimes he returns phone calls!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6726764728148243158?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-40643932111187196912009-08-06T20:52:00.000+03:002009-08-06T21:48:04.968+03:00δε βγάζω νόημα. δε βγάζω νόημα. μιλάω και ακουγονται ασυνάρτησίες. απλά δε βγάζω νόημα. οι σκέψεις μου μένουν μισές. οι συλλογισμοί μου μένουν ανολοκλήρωτοι. Ακόμα και η λογική σκαλώνει πριν φτάσει σε συμπέρασματα. Σα να μένω μισή σε όλα τα επίπεδα. ή σα να ημουν ήδη μισή. Σαν να καταλήγω μισή. Σα να φτάνουν οι ικανότητες μου στο μισό. Σε λίγο θα αρχίσω να θωλώνω. Τα πόδια μου θα αρχίσουν να λιώνουν και τα χέρια μου να θρυματίζονται. Χάνω τη συνοχή. Σε όλα τα επίπεδα. όλα τα επίπεδ. όλα τα επίπε. όλα τα επίπ. όλα τα επί. όλα τα επ. όλα τα ε. όλα τα. όλα τ. όλα. όλ. ό.<br /><br /><br />ένα ντεπόν και λίγος ύπνος θα με κάνουν να νιώσω καλύτερα πιστεύω. και ο κος Βαγγέλης θα ήταν μια καλή παρέα. Και οι Verve. και ένα ντάκιρι. Και ένα διαμαντένιο κολιέ. και μια frame bag. και ο cary grant.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4064393211118719691?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-9537518395396206852009-08-04T21:39:00.000+03:002009-08-04T21:55:38.401+03:00Μάλιστα, μάλιστα....<br />μάλιστα μάαααααααλιστα....<br />το κεφάλι μου είναι άδειο σαν κολοκύθα το Χάλογουίν. Τα πόδια μου βρωμάνε σαν ψόφιοι ποντικοί. Τα μαλλιά μου έχουν μακρύνει σαν του Κωλοκοτρώνη στην Επανάσταση. Το δωμάτιό μου είναι ένα αχούρι σαν χοιροστάσιο. Η ντουλάπα μου είναι ένα αχούρι σαν ένα δευτερο χοιροστάσιο μέσα στο πρώτο που είναι το δωμάτιο μου. Τα χείλη μου έχουν ξεραθεί σα λιαστές ντομάτες. Το ενδιαφέρον μου έχει χαθεί απο παλιά σαν τους αγνοούμενους της Κύπρου. Το σώμα μου γερνάει όπως όλων. Ο υπολογιστής μου χαλάει σιγά σιγά σαν τα μούρα που πέφτουν στο χώμα. Η έμπνευση μου αποσυναρμολογείται όσο γράφω περισσότερο. Οι ιδέες μου επαναλαμβάνονται σαν τις εβδομάδες. και οι μαλακία στο κεφάλι μου διογκώνεται σαν την τρύπα του όζοντοςςςςςςςςςςςςςςςςς<br /><br />εσύ; τι έχεις πάθει εσύ κι έχεις μούτρα; καλά εγώ αλλά εσυ;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-953751839539620685?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-15688429479386925802009-08-04T20:05:00.000+03:002009-08-04T20:23:25.465+03:00oh dear, no inspiration these days..not at all, at all....<br /><br /><br />why GOD WHY??????????????????????????????????????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1568842947938692580?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-21336202483509263162009-08-01T12:35:00.000+03:002009-08-01T12:57:04.701+03:00oh well, oh dear dear, νομίζω πως βρήκα την δουλειά των ονείρων μου.<br /><br />την είχε το σάββατο το πρωί σε μια εκπομπή στη ΝΕΤ. ήταν σε ένα εργοστάσιο παγωτού. χωνάκια παγωτό έφτιαχνε το εργοστάσιο, με γεύση βανίλια και επικάλυψη σοκολάτα και φυστίκια. έδειχνε την όλη διαδικασία που την έκαναν τα μηχανήματα και στο τέλος ένα ανθρωπος τα πακετάριζε στα κουτιά και πέταγε ότι δεν είχε "κάτσει" σωστά.<br /><br />φόραγε και σκούφο και στολή, μη λερωθούν τα παγωτά και φόραγε και πολλά ρούχα γιατι θα κανε κρύο εκει μέσα λόγω της ψύξης για τη συντήρηση των παγωτών.<br /><br />μα φυσικά ζήλεψα πολύ. χωρίς άγχος, ρουτίνα όπως καμία, τυποποίηση, χωρίς πολλές πολλές σκεψεις και πρωτοβουλίες, παγωτά παντού και όχι άλλοι άνθρωποι, παγωτά παντού. τεράστια μηχανήματα των οποίων ο επαναλαμβανόμενος βόμβος προκαλέι την ηρεμία. την ηρεμία και την τρέλα. και την τρέλα.<br /><br />χωρις πολλά πολλά αυτό θελω να κάνω στο υπόλοιπο της ζωής μου. algida και κρι-κρι αν με ακούτε i am your employee of the rest of your lives.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2133620248350926316?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-56995705255305048292009-07-10T21:07:00.000+03:002009-07-10T21:28:04.188+03:00όταν ήμουνα μικρή ήμουνα σαν μπάλα.<br />τόσο χοντρή.<br /><br />τωρα που μεγάλωσα ίσιωσα και άλλαξα.<br />αδυνάτισα κι ομόρφυνα.<br /><br />πήγα και στο πανεπιστήμιο<br />διάβασα και adorno.<br /><br />τίποτα δε θυμάμαι.<br />λες και τη μέρα που τελείωσα το πανεπιστήμιο να άνοιξα το κεφάλι μου και ολα να βγήκαν έξω.<br /><br />τίποτα δεν έμεινε μέσα.<br />το μόνο που θυμάμαι από το πανεπιστήμιο είναι ο γιώργος.<br /><br />πολύ μου άρεσε. και το χε καταλάβει φυσικά. μα φυσικά. μα φυσικά.<br />αλλά εγω δε του άρεσα. όχι όχι, καθόλου δε του άρεσα.<br />ποτέ δε μου δόθηκε η ευκαιρία να του πω να παει να γαμηθεί. <br /><br />βέβαια έτσι όπως ήμουν που να του αρέσω του παιδιού. Ήτο μορφωμένος και εγώ του φτιαχνα τους καφέδες. μορφωμένη δεν ήμοουν. ούτε και ωραία. η αλήθεια να λέγεται.<br />πάντα μου χαμογέλαγε. κι εγω του χαμογέλαγα. πριν βάλω τα σιδεράκια. δεν ήξερα και χαμογέλαγα στον κόσμο. μετά έμαθα και έπαψα να γελάω. <br /><br />κάθε μέρα γέλαγα και ακόμα γελάω στο δωμάτιο μου μόνη μου για να αναπληρώνω το χαμένο γέλιο όλης της υπόλοιπης μέρας. κάθε βράδυ ξαναζώ όλη την προηγούμενη μέρα. κάθε βράδυ πάω στο γραφείο, φτιάχνω ταμπελάκια για τα ντοσιέ, αλλά και κάθε βράδυ όταν του παραγγέλνω φαγητό πάντα παραγγέλνω το λαθος, έτσι για να μένει νηστικός. και κάθε βράδυ φεύγω από τη δουλειά νωρίτερα. και κάθε βράδυ τελος πάντων ζω μια δευτερη μέρα.<br /><br />έχει ενδιαφέρον μέχρι να γίνεις ψυχασθενής και να αρχίσεις να παίρνεις φάρμακα. τοτε είναι που την γάμησα τελείως.<br />τό ξερα ότι είχα αρχίσει να μπερδέυω τις πραγματικότητες μέχρι που εκείνο το πρωί πήγα στη δουλειά και φόραγα το βρακί μου πάνω από το παντελόνι μου. σαν τον σουπερμαν. δε τους άρεσε και πολύ απ οτι κατάλαβα γιατι ενώ στην αρχή γέλαγαν (εδω τους άρεσε) μετά όταν αρχισα να τους λέω ότι με έχουν κουράσει οι καθημερινές βόλτες στο hyde park με τον Αλβερτο και την Σοφία έπαψαν να γελάνε.<br /><br />εκεί έσπασε η μάζωξη και έμεινα μόνη μου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5699570525530504829?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-11483271665719041692009-07-10T20:55:00.000+03:002009-07-10T21:05:04.296+03:00α: θές ροδάκινο;<br />β: όχι δε μου αρέσει το ροδάκινο.<br /><br />α: τι εννοείς δε σου αρέσει το ροδάκινο.<br />β: τι να εννοω ρε μαλακα, δε μου αρέσει το ροδάκινο.<br /><br />α: εμένα είπες μαλακά;<br />β: όχι το ροδάκινο.<br /><br />α: με δουλεύεις ρε μαλάκα;<br />β: ναι ρε ροδάκινο σε δουλεύω.<br /><br />α: εμένα ρε δουλεύεις<br />β: όχι ρε μαλάκα, το ροδάκινο.<br /><br />α: είσαι για δέσιμο ρε<br />β: κι εσύ εισαι για δέσιμο, γαμημένο ροδάκινο και μαλακίες. πες αυτό που σκέφτεσαι.<br /><br />α: τι θες ρε; να παίξουμε ξύλο.<br />β: όχι ρε γιατι να θέλω να παίξουμε ξύλο;<br /><br />α: γιατι είσαι ανωμαλος. είναι δυνατό να μη σου αρέσουν τα ροδάκινα;<br />β: τα ροδάκινα μου αρέσουν. το ροδάκινο αυτό δε μου αρέσει.<br /><br />α: γιατι ρε μογκόλε, τί έχει το συγκεκριμένο ροδάκινο;<br />β: είναι μαλάκας. αυτό έχει.<br /><br />α: ρε με δουλεύεις πάλι;<br />β: ασε με ρε βαρέθηκα.<br /><br />α: χέσε με κι εγώ.<br />β: πάω να την πέσω.<br /><br />α: κι εγώ.<br />β: κι εγώ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1148327166571904169?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-44165151259724065092009-07-10T20:37:00.000+03:002009-07-10T20:52:44.882+03:00Το καλοκαίρι είναι καλή φάση, ας μην μαλακιζόμαστε.<br />Μπορεί να έχει ζέστη και να ιδρωνουμε αλλα είναι καλή φάση, ας μην κοροιδευόμαστε. Μπορεί να φοράνε όλες σανδάλια και να βλέπεις τα δάχτυλα των ποδιών τους αλλά ντάξει, το καλοκαίρι είναι καλοκαίρι, ότι και να πέις δε θα μετρήσει.<br />Μπορεί να κυκλοφορούν οι πακιστανοί με σαγιονάρες αλλα νταξει, ειναι καλοκαίρι και ας μην είμαστε και ρατσιστές.<br />Μπορεί στο μετρό να μην έχει κλιματισμό και να είναι μια δοκιμασία κάθε μέρα το πήγαινε και το έλα από τη δουλειά αλλα όπως και να το κάνεις μιλάμε για το καλοκαίρι που όλοι περιμένουμε και αγαπάμε μέ όλη την ψυχή μας.<br />Μπορεί να βράζει η αθήνα και η άσφαλτος να φλέγεται και να στάζουν οι ιδρώτες και να μυρίζει όλη η αθήνα και να είναι αποπνικτική η ατμόσφαιρα και να υπάρχει ένα νέφος πάνω από το λυκαβηττό και να είναι γάμα τα η φάση, αλλά νταξ, το καλοκαίρι είναι καλοκαίρι.<br />Μπορεί να δουλευουμε σαν ηλιθιοι Κινέζοι με σκυφτό το κεφάλι αλλα δεν έχει σημασία γιατι μετά από 10 ώρες δουλειάς θα πάμε για μπάνιο στο σχοινιά. <br />Μπορεί η ζωη στο γραφείο να μην έχει κανένα νόημα αλλά έχει νοημα η ζωη μετά γιατι τι καλοκαίρι είναι ολα διαφορετικά.<br /><br />πιο γυαλιστερά και πιο γυμνά και με περισσότερα υποννοούμενα.<br /><br />εγω όμως σιχάινομαι τα υποννοούμενα. άρα....<br />άρα λεω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4416515125972406509?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-63011142749030876762009-07-10T20:27:00.000+03:002009-07-10T20:36:31.049+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Fb2DWqoa5ag&hl=en&fs=1&rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Fb2DWqoa5ag&hl=en&fs=1&rel=0" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br />I'm older than I wish to be<br />This town holds no more for me<br />All my life I try to find another way<br />I don't care for your attitude<br />You bring me down I think you're rude<br />All my life I try to make a better day<br /><br />It's hard enough being alone<br />Sitting here by the phone<br />Waiting for my memories<br />To come and play<br /><br />It's hard enough sitting there<br />Rockin' in your rockin' chair<br />It's all too much for me to take<br />When you're not there<br /><br />It's hard enough being alone<br />Sitting here by the phone<br />Waiting for my memories<br />To come and play<br /><br />It's hard enough sitting there<br />Rockin' in your rockin' chair<br />It's all too much for me to take<br />When you're not there<br /><br />I'm older than I wish to be<br />This town holds no more for me<br />All my life I try to find another way<br />I don't care for your attitude<br />You bring me down I think you're rude<br />All my life I try to make a better day<br /><br />It's hard enough being alone<br />Sitting here by the phone<br />Waiting for my memories<br />To come and play<br /><br />It's hard enough sitting there<br />Rockin' in your rockin' chair<br />It's all too much for me to take<br />When you're not there<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6301114274903087676?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-70797800985217884022009-06-22T22:24:00.000+03:002009-07-10T21:25:11.382+03:0024 ιουνίου σου λέει. όχι, λάθος, 22. Παρασκεή. όχι λάθος πάλι, δευτέρα. βραδυ όμως. τουλάχιστον. Και δευτέρα και πρωί δεν θα το άντεχε η ευαίσθητη καρδιά μου. ο γιατρός μου συνέστησε όχι συγκινήσεις. με την ιατρική γνωμάτευση έχω το ελεύθερο να απαιτώ από όλους να μετατρέψουν τη βδομάδα τους σε βδομάδα παρασκευών. Παρασκευή-4, Παρασκευή-3, Παρασκευή-2, Παρασκευή-1, Παρασκευή, Σάββατο-1 και Σάββατο.<br /><br />Μα αυτό θα ήταν υπέροχο! Αρκεί να τους επιδείξω το χαρτί του γιατρού. Ξέρεις ε; δεν ξέρεις; έπαθα εγκεφαλικό. Εκεί που έβλεπα dawson's creek στο Μακεδονία tv, στράβωσε το στόμα μου, στην αρχή νόμιζα πως ήταν μία από τις βλακώδη πλάκες που μου κάνει ο θεός συχνά-πυκνά αλλα αφού το στράβωμα επέμεινε και άρχισα να μουδιάζω συνειδητοποίησα πως κάτι άλλο συνέβαινε. ήταν εγκεφαλικό τελικά. με βρήκε η μιμόζα, η καθαρίστρια, που καθάριζε τα πιάτα στην κουζίνα, στραβωμένο και πεσμένο στο μωσαϊκό. Θα πρέπει να μιλάμε για μία εικόνα που πάντα ονειρευόταν η έρμη η Μιμόζα. Της έκανα τη ζωή ιδιαιτέρως δύσκολη με το να τη βάζω να καθαρίζει το σπίτι κάθε πέμπτη σαν ήταν ο πρώτος ένοικος του σπιτιού. Με χλωρίνη ξανά και ξανά. Λες και φταίει εκείνη για τη μικροβιοφοβία μου.<br /><br />Με φρόντισε όμως, ομολογουμένως. πήρε το 166. Με κάποιο θαυμαστό τρόπο συνεννοήθηκε με το ΕΣΥ. Η Μιιμόζα έιναι από το Ουκρανία και δε μιλάει καλά τα ελληνικά. Ένας απο τους λόγους που τη διάλεξα να μου καθαρίζει το σπίτι. όχι μονο δε μιλάει καλά τα ελληνικά. Γενικά δε μιλάει πολύ. Είναι η Μιμόζα της σιωπής. Καλό αυτό.<br /><br />Τελος πάντων, για να μην τα πολυλογώ και δεν ειναι και του χαρακτήρος μου, ήρθε το ασθενοφόρο, με πήρε και με πήγε στον Ευαγγελισμό στραβωμένο, στην πορεία ίσωσα, εξακολουθούσα όμως να μην έχω επαφή με την ισχύουσα πραγματικότητα. Και τελικά ποτέ δεν την ξανα-απέκτησα. όχι πως με χάλασε. Λίγη χαζαμάρα , επικυρωμένη από επιστήμονες είναι πάντα καλύτερος τρόπος να αντιμετώπίσεις τα κομπλεξικά γαμίδια που πετάγονται καθημερινά και ανα δεκάδες στο δρόμο σου.<br /><br />τωρα η ζωή ειναι και γαμώ. πήρα πρόωρη σύνταξη. δεν πηγαίνω στο γαμημένο το γραφείο και με πληρώνουν κιόλας. τελικά ο νομοθέτης είχε και μερικές αναλαμπές. οι φίλοι μου με παράτησαν. το καλύτερο που μου συνέβη. είχα βαρεθέι τη φλυαρία τους. σιχτιρ. έχω αδυνατίσει και όλη μέρα βλεπω τηλεόραση. δε μου επιτρέπονται οι σοκολάτες ωστόσο. αυτό ειναι μαλακία. το βλέπω κι αλλιώς όμως αυτό. μπορώ να αυτοκτονήσω τρώγοντας όλο το περιπτερο.<br /><br />και γαμωώωωωωωωωωωωωωω?????????????????????????????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7079780098521788402?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-58455211767811067332009-06-17T21:49:00.000+03:002009-06-17T21:59:50.977+03:00αυτό θα είναι το κείμενο που θα κατοχυρώσει τη βλακώδη ιδιοσυγκρασία μου. Θα φανερωθεί σε όσους δεν το ξέρουν και θα επιβεβαιωθεί σε όλους όσους το ήξεραν αλλά δεν το παραδέχονταν πόσο έυκολα ρίχνω το μέσο όρο της ευφυίας μου.<br /><br />τα πόδια μου βρωμάνε. δε βρωμάνε απλά. μιλάμε για πάθηση. βρωμο-πάθηση. ιδρώνουν και όταν σπίτι βγάζω τα παπούτσια μου έχω θέμα. κάποιες φορές αρχίζω και βήχω από τη δυσοσμία. ένας γιατρός μου έιπε ότι παρουσιάζω σημάδια άσθματος. δε του είπα ότι βρωμάνε τα πόδια μου. του είπα ότι καπνίζω.<br /><br />κάτι άλλο που έχω παρατηρήσει έιναι ότι ζαλίζομαι και καπως τρεκλίζω όταν βγάζω τα παπούτσια μου. και παροτι τα βγάζω στο μπαλκόνι και κλείνω και την μπαλκονόπορτα ώστε να μην περάσει μέσα στο δωμάτιο η βρωμο-μυρωδιά αυτή η πουτάνα περνάει.<br /><br />θα αρχίσω να κοιμαμαι με τα παπούτσια ΄για να μην αναγκάζομαι να τα βγάζω. και παροτι πλένω τα πόδια μου καθημερινάλ, αυτή εκεί;<br /><br />μα ποιός με έχει καταραστεί με βρωμο-ποδαρίλα; γιατί αυτό δεν εξηγείται λογικά. εδώ έχουν μπλεχτεί δυναμεις που δε μπορω να αντιμετωπίσω. η υπερφυσική έχει δυνάμεις που δε μπορω να αντιμετωπίσω μόνη. είμαι πολύ αδύναμη και θνητή για να ελευθερωρω από τα μάυρα μάγια.<br /><br />ένα αγιασμός ίσως βοηθησει την κατάσταση<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5845521176781106733?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-25401118758693498212009-06-17T21:05:00.000+03:002009-06-17T21:15:27.824+03:00Δε μπορω τη ζέστη. Με κάνει και ζεσταίνομαι.<br />Δε μπορώ τα αδέρφια. Μου τι δίνουν.<br />Δε μπορώ τους γονείς. Με πνίγουν.<br />Δε μπορώ τους φίλους. Όλο παράπονα ειναι.<br />Δε μπορώ τους εχθρούς. Στο παίζουν φίλοι.<br />Δε μπορώ τη δουλειά. Απλά τη σιχαίνομαι.<br />Δε μπορώ τη γλουτένη. Με φουσκωνει.<br />Δε μπορώ τα πόδια μου. Βρωμάνε.<br />Δε μπορώ τα γλυκά. Με παχαίνουν.<br />Δε τη μπορώ. Με εχει κουράσει.<br />Δε μπορώ τους άλλους οδηγούς. θέλω να τους τρακάρω.<br />Δε τον αντέχω. Μου χει σπάσει τ αρχίδια.<br />Δε μπορώ τα μπαρ. Αναγκάζομαι να μιλάω.<br />Δε μπορώ τους κοινωνικούς. Είναι στην πραγματικότητα ηλίθιοι.<br />Δε μπορώ. Ειλκρινά και από τα βάθη της ψυχής μου δε μπορώ. Δεν αντέχω και πραγματικά , με όλο μου το είναι και στο λόγο της τιμής μου, και ορκίζομαι σε ότι έχω ιερό πως θα αρχίσω να φωνάζω τόσο ώστε να μου κλείσει η φωνή και να μη χρειάζεται να μιλάω σε κάθε περίσταση. ονειρεύομαι ενα κόσμο.... μουγκο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2540111875869349821?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-44193209446384249112009-06-12T15:59:00.000+03:002009-06-12T16:09:09.125+03:00.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4419320944638424911?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-31025707615995129962009-06-08T20:54:00.000+03:002009-06-08T21:42:34.785+03:00περπάτησα για ώρες μέχρι που σε συνάντησα. δεν εισαι μπανάνα ούτε και καρότο. είσαι όμως το πιο νόστιμο σνακ από όλα όσα έχω δοκιμάζει στη σύντομη ζωή μου. και με κατηγορείς για βεντετισμό; εμένα; το πιο ταπεινο κυκλάμινο από όλα τα κυκλάμινα σε όλο τον κόσμο; μα πως μπόρεσες; δεν υποτίθεται ότι εσυ με αγαπάς; δεν πειράζει όμως, σε συγχωρώ γιατι έρχεται καλοκαίρι και θα χάσω κι άλλα κιλά και θα κυκλοφορώ με τα σορτσάκια της μπριζιτ μπαρντο. και θα έχω και το δέρμα της. και θα βάψω και τα μαλλιά μου ξανθά. και θα έχεις δίκιο. θα με κατηγορείς πια χωρις ενοχές για βεντετισμό και στημένη συμπεριφορά. φυσικά και έιναι όλοι στημένοι. και εγω είμαι και εσυ και ο γιώργος και η αθηνά. είναι όλοι στημένοι. κανείς δεν ασχολείται με ποιος στο διάολο πραγματικά ειναι, όλοι ασχολούνται με αυτό που θέλουν να είναι και αυτο αποφασίζουν οτι πραγματικά είναι. δεν έχει σημασία ποιος εισαι, σημασία εχει πως περπατάς. το περπάτημα ειναι η ταυτότητα σου. το βάδισμά σου ειναι η προσωπικότητα σου και ο τρόπος που καπνίζεις σε κάνει τόσο όμορφο που ορκίζομαι πως θα πεθάνω για σένα. αρκεί να ξαναφυσήξεις τον καπνό για ακόμα μια φορά. αυτό ειναι να είσαι ντίβα. ο τρόπος που φυσάς τον καπνό, ο τρόπος που ανάβεις το τσιγάρο και ο τρόπος που με κοιτάς.<br /><br />μακάρι όλοι να ήταν τόσο στημένοι όσο εκέινος ο τύπος στη σκηνή. μακάρι κι ε΄συ κι εγώ να ήμαστε τόσο ψηλοι και αδύνατοι με μεγάλα γυαλιά. μα τι κάνει ο ανθρωπός; μα πως χορέυει έτσι; θα του ζητήσω το χέρι του. λές να με δεχτεί; όλοι θέλουν μια ντίβα στην κουζίνα τους. αρκέι να έιμαι η ντίβα και όχι η κουζίνα.<br /><br />φαντάζεσαι; μα το φαντάζεσαι; ο τζάρβις και η κουζινα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3102570761599512996?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-60631220585601682412009-06-07T21:45:00.000+03:002009-06-07T22:09:28.075+03:00Εδώ και πολύ καιρό παρατηρώ τους σεκιουριτάδες του μετρό. Είναι και γυναίκες και άντρες. Είναι όμως όλοι πολύ περίεργοι τύποι, ανεξαρτήτως φύλου και καταγωγής. Πολύ πολύ πολύ περίεργοι και αλλόκοτοι. Σα να ψάχνουν συγκεκριμένα αποτυχημένες φάτσες για να βάλουν να φυλάνε την Ακρόπολη και το Αιγάλεω.<br /><br />Δεν έχουν κάν συνηθισμένο σωματότυπο. Είναι πολύ αδύνατοι οι περισσότεροι και τα ρούχα που τους δίνουνε είναι 2 νούμερα μεγαλύτερα τους. Σα να εχουν πάρει τα ρούχα των μεγαλύτερων αδερφών τους και να τα φοράνε. Σα να αναφερόμαστε σε γενιές σεκιουριταδων.<br /><br />Όλοι κινούνται στο χώρο με το ίδιο βαριεστημένο περπάτημα και όλων η μοναδική παρηγοριά ειναι το κινητό, οπότε όλοι έχουν hands free. Το καλύτερο ειναι που παρ ότι φοράνε όλοι την ίδια στολή κάποια πράγματα προδίδουν την καταγωγή τους όπως υπερβολικά πολλά piercing και tatoos. ή ακόμα καμμένα απο περμαναντ μαλλιά και χρυσά σετ από σκουλαρίκια-κολιέ-δαχτυλίδια-βραχιόλια.<br /><br />Η πιο ενδιαφέρουσα εικόνα είναι όταν τους έχουν δύο-δύο. Και ειναι προφανές ότι όχι μόνο βαριούνται το πέρα δωθε στην αποβάθρα αλλα και την φάτσα του διπλανού τους. δε μιλάνε ποτέ παρα περπατάνε πάνω κατω παράλληλα με την κόκκινη γραμμή.<br /><br />Κατι επίσης αξιοσημείωτο είναι όταν είναι μεν δυο δυο, είναι μεν απέναντι στην αποβάθρα και μιλάνε σα να ειναι μόνοι τους, μιλάνε και συνθηματικά κιόλας λες και το επιβατικό κοινό είναι ένα μάτσο ηλιθιοι που δεν καταλαβαίνουν την κρυφή κωδικοποίηση που χρησιμοποιούν.<br /><br />Στο τοπ τεν των πιο μίζερων δουλειών νομίζω κατέχει μια από τις πρώτες 5 θέσεις εύκολα και χωρίς κόπο. Βρίσκονται εκεί άγνωστο ποιο σκοπό εξυπηρετώντας, αφού ούτε μπορουν επι του πρακτέου να κάνοουν κάτι, ειδικά κάτι ανορεξικοί τύποι που είσαι βέβαιος από που έρχονται και που θα καταλήξουν, και δεν προκαλούν και κανένα δέος ώστε να αποτρέψουν κάποιο έγκλημα στα τούνελ του μετρό. Άλλο που κανείς Έλληνας δεν θα έκανε κάτι αξιοποινο στο μετρό όταν έχουμε τον ηλεκτρικό. Οπότε υποψιάζομαι πως κυρίως για αισθητικού λόγους είναι τοποθετημένοι εκέι οι τύποι με τα μπλε.<br /><br />Θα θελά να γράψω ένα βιβλίο για τους σεκιουριτάδες του μετρό αλλα δεν προλαβαίνω. Προηγούνται οι βουλευτές, οι διευθυντές, τα αφεντικά, οι διδακτορες και μετά οι σεκιουριτάδες.<br /><br />Θα κλεισω με τον καλυτερο σεκιουριτά έβερ, ο οποιός καθόταν σε μια από τις θέσεις του κοινού. Φαντάζομαι τους έχουν απαγορέψει να κάθονται διοτί υποτίθεται επιβλέπουν όλο το μήκος της αποβάθρας. Εκείνος ο τυπάκος καθόταν σε μια από τις κόκκινες καρέκλες της κόκκινης γραμμής και έβλεπε τα τρένα να περνάνε.<br /><br />πραγματικά τον ζήλέψα.έδειχνε πολύ ευτυχισμένος.<br /><br />Στην επόμενη ζωή μου, δε θα σπουδάσω ώστε να γίνω γραμματέας, θα τελειώσω το τεχνικό λύκειο και θα γίνω σεκιουριτάς σε ένα μετρό. θα προτιμήσω ωστόσο το μετρό της leicester square. ελπίζω να έχει φτιαχτεί μέχρι τότε στην αθήνα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6063122058560168241?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-67525744531808242422009-06-03T20:18:00.000+03:002009-06-03T20:23:07.563+03:00you may not be jesus<br />though you have the same initials<br /><br />i love you jarvis cocker<br />wanna a bottle of johnny walker<br /><br />let s drink till we drop<br />and empty the whole liquer shop<br /><br />marry me jarvis cocker<br />i m good at playin soccer<br /><br />show me how to move like you do<br />and i ll stick my lips on you with glue<br /><br />marry me marry me<br />i come with a guarantee<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6752574453180824242?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-26557707843631714192009-06-03T20:01:00.000+03:002009-06-03T20:18:17.995+03:00η βαρκελώνη...πολύ ασχημοι άνθρωποι μένουν στη βαρκελώνη. οι δρόμοι είναι μεγάλοι μεν αλλα παρ ολα αυτα οι άνθρωποι ειναι άσχημοι. δε μπορω να το εξηγήσω. κακόγουστοι, κακοντυμένοι άνθρωποι περπατάνε αδαείς της ασχήμιας τους μέσα στα στενοσόκακα του μπαρί γκοτίκ και του μόνζουικ. γι αυτό ο νταλί ειναι ισπανός. για να επιβιώσει έψαχνε τρόπο να εξωραϊσει τους κακομούτσουνους και επιννόησε το σουρεαλισμό. και ο μπαρδέμ εδω που τα λέμε ωραίος δεν είναι. ήταν που έπαιζε δίπλα στην πενελοπε κρουζ και τον έκανε ωραίο. στους τυφλούς βασιλέυει ο μονοφθαλμος και στους ισπανούς η πενέλοπε.<br /><br />και πολύ βρώμικοι άνθρωποι μένουν στη βαρκελώνη. είναι οι ίδιοι που ειναι και άσχημοι. και καλα να εισαι άσχημος, οκ, η φύση παίζει πάντα βρώμικα παιχνίδια, αλλα να εισαι και βρωμύλος; μα γιατί; έχεις λόγο που το κάνεις αυτό;<br /><br />ετσι εξηγείται και η ανακάλυψη της αμερικής από τον κολόμβο. έψαχνε μέρος να ζησει ο άνθρωπος. κάπου μακρία από εκέι που ο καθρέφτης απαντάει "ναι εισαι η ασχημότερη όλων"<br /><br />far away from the spain<br />to avoid the pain<br />that is coused by the rain<br />and the ugliness you face in the train<br />of the people they are in<br /><br /><br />βέβαια έτσι εξηγείται και η βρωμιά, ειναι αντιπερισπασμός από την ασχήμια.<br /><br />τι κρίμα... πραγματικά θλίβομαι. πραγματικά θλίβομαι. πραγματικά. θλίβομαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2655770784363171419?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-36369669596258960542009-05-24T09:39:00.000+03:002009-05-24T09:53:26.514+03:00πάντα αναρωτιέμαι αν εγώ γνωριζα τον εαυτό μου σε μία περίσταση, τι γνώμη θα σχημάτιζα για μένα. το να μη μιλάς σε προστατευει από κακεντρεχή σχόλια. όλοι περιορίζονται στο "η ντροπαλή φίλη σας".<br /><br />αυτό ήμουν πάντα και αυτό είμαι και τώρα. δε με νοιάζουν οι γνώμες των άλλων τελικά. εγω θα τους κρίνω από τα ρούχα που φοράνε και πάλι. δεν περιμένω και αυτοί να με κρίνουν από το άφταστο μυαλό μου ή τη ρητορική μου δεινότητα ή την ευγένεια πρωτοκόλλου που δε με χαρακτηρίζει.<br /><br />και όλο στο ίδιο συναίθημα καταλήγω. βαριέμαι. δε βρίσκω ενδιαφέρον. όλο το ενδιαφέρον βρίσκεται στο κεφάλι μου. και όλο το στυλ βρίσκεται στα ρούχα μου. και όλη η ομορφιά βρίσκεται δίπλα μου. και όλη η βλακεία απέναντι μου. και όλη η κακογουστιά γύρω μου.<br /><br />οι άνθρωποι είναι περίεργοι. και βαρετοί. και τόσο συνηθισμένε φάτσες όλες τους. και όσοι δεν φαίνονται συνηθισμένοι είναι και αυτοί και το καταλαβαινεις όταν μιλήσεις μαζί τους.<br /><br />γιατι να βαριέμαι τόσο πολύ τη συναναστροφή;<br />πόσες ώρες να περασω πια κλεισμένη στις βερσαλίες...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3636966959625896054?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-89520074844108984732009-05-24T01:01:00.000+03:002009-07-10T21:32:17.436+03:00-θεέ μου, πόσο μα πόσο άσχημα πέρασα σήμερα.<br />-περασες άσχημα ε;<br />-ναι πολύ.<br />-σε καταλαβαίνω.<br />- το ξέρω πως με καταλαβαινεις, δε χρειάζεται καν να μιλήσουμε γι αυτό. μπορούμε μόνο να χαζέυουμε τα αυτοκίνητα που περνάνε.<br />-οκ. μόνο που πείνασα.<br />-ναι κι εγώ. η κακοπέραση μου ανοίγει την όρεξη.<br />-οκ<br />-οκ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8952007484410898473?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-77241924766890529342009-05-22T20:25:00.000+03:002009-05-22T20:17:57.836+03:00Η Γιούλη και ο Κώστας<br />είναι παντρεμένοι.<br />Χρόνια τώρα βουτηγμένοι<br />στη ρουτίνα της ΕΘΕΛ<br /><br />Η Γιούλη είναι σερβιτόρα<br />και ο Κώστας οδηγός<br />που ηθελε να γίνει δικηγόρος<br />μεγάλος φλώρος<br /><br />Η Γιούλη από το Μπουρναζι<br />και ο Κώστας επίσης<br />θλιβερές υπάρξεις<br />χωρίς φρένο μόνο γκάζι<br /><br />Η Γιούλη στα 35<br />και ο Κώστας κάπου εκεί<br />αγαπιούνται από το σχολείο<br />λες και ήταν μονο αυτοί<br /><br />Η Γιούλη κούκλα σαν σταρ<br />και ο Κώστας ένας Ρουβάς<br />το μυαλό όμως λειψό<br />και το ένα μάτι αλλήθωρο<br /><br />Αγαπήθηκαν τρελά<br />απο όταν ηταν ακόμη παιδιά<br />ούτε σχολές ουτε σπουδές<br />μόνο σεξ και βαφές<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7724192476689052934?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-70434573825389659852009-05-22T19:39:00.000+03:002009-05-22T20:13:21.102+03:00ειναι κοντοί, ειναι ξανθοί, ειναι ψηλοί, εχουν ελιές, βρωμάνε οι μασχάλες τους και τα πόδια τους, βλέπουν μπασκετ, παντρέυονται και κανουν παιδιά, δουλεύουν, δεν ικανοποιούνται, τρωνε φουα-γκρα, φορανε κόκκινα, πάνε στα βίλατζ, φοράνε πλατφόρμες, διαβάζουν νταν μπραουν και τους σιχαίνομαι όλους.<br /><br /><div style="text-align: right;">ο μισάνθρωπος.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7043457382538965985?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-50299390092513938772009-05-18T20:55:00.000+03:002009-05-19T01:02:47.321+03:00το καθημερινό ταξίδι με τα μέσα μαζικής μεταφοράς ειναι πολύ ωραίο και πολύ πολύ ενδιαφέρον. Μπορεί με το αμάξι σου να έχεις την ησυχία σου αλλά με το λεωφορείο έχεις εμπειρίες καταπληκτικές και ανεπανάληπτες.<br />Πρέπει όμως να είσαι συγκεντρωμένος. Όταν ακούς μουσικής όσο και να κοιτάς δε βλέπεις, μόνο ακούς. Παρά τα καθημερινά παραδείγματα που θα μου θέσουν οι διάφοροι καλοθελητές δεν πιστέυω πως λειτουργούν στο μέγιστο ικανό βαθμό όλες οι αισθήσεις ταυτοχρονα. ή θα ακους ή θα βλέπεις. και εννοώ θα ακούς και θα βλέπεις. όχι θα κουνας το κεφάλι σου στο μπητ και θα κοιτάς τους γυρω σου να γυρνάνε γύρω σου.<br /><br />το καλύτερο είναι οι τηλεφωνικές συνομιλίες που δεν τους νοιάζει ό, τι και να πουν γιατι ξέρουν πως δεν ξέρεις με ποιον μιλάνε. δεν ξέρουν όμως ότι όταν συγκεντρωνεσαι σε κάτι οξύνεται η αντίστοιχη αίσθηση και μπορώ να ακούσω τι λέει και ο συνομιλητής από την άλλη άκρη της γραμμής. δε το ξερουν, ουτε θα το μάθουν ποτε.<br />δεν ξέρουν ότι όταν σκαλίζουν τη μύτη τους μέσα στο αμαξάκι του εγώ τους κοιτάω από το τρόλλεϋ.<br />δεν ξέρουν ότι όταν φοράνε κόκκινο κολάν κοκκινη μπλούζα κόκκινα μοκασίνια και κόκκινο κραγιόν τις βλέπω και γαμησε τα τι σκέφτομαι - αν και σε αυτή την περίπτωση τις εχουν δει όλοι γιατι δε γίνεται κι αλλιώς.<br />δεν ξέρουν ότι όταν ένα αγόρι φλερτάρει ένα κορίτσι, δεν ειναι οι δυο τους, ειμαι κι εγω εκει - αυτο ακουστηκε οχι πολύ νορμαλ.<br /><br />και γενικά, και να μη σας τα πολυλογω απο τα μεσα μαζική μεταφοράς το πιο καμμένο δηλαδή το καλύτερο για το σκοπό που το θέλουμε ειναι ο ηλεκτρικος, μετα η ΕΘΕΛ, μετα ο ΗΛΠΑΛ και τέλος το μετρο, το μετρο άλλωστε πάει και στο Χαλάνδρι. κορίτσια με το ξεπατικωμένο μαλλί τις έημις γουάηνχαουζ το παιρνουν.<br /><br />και μια μέρα θα γράψω ένα βιβλίο για τη ζωή μου στο μετρο και στα τρολλεϋ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5029939009251393877?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-51945889812586929862009-05-13T21:09:00.000+03:002009-05-13T21:19:27.135+03:00<pre style="font-family: courier new;" class="lyrics">Because of my poor education<br />I don't expect your invitation<br />A ship lost inches away from the bay<br />Because of my poor education<br />I can't endure my situation<br />This here is my bed and I must lie<br /><br />Because of this strange indentation<br />I live my life without affection<br />Kind-hearted, view me and say<br />"Thank God that's not me"<br /><br />Once I was sure I had found my hero<br />And I allowed myself to think so<br />Reality is not real to me<br /><br />Μοζ<br /></pre><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5194588981258692986?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-47960184575070753542009-05-11T19:00:00.000+03:002009-05-11T21:13:36.011+03:00τον πατέρα μου τον λένε κωστα και τη μάνα μου Ελένη. Γιορτάζουν την ίδια μέρα. Τον αδερφό μου γιωργο και εμενα γεωργια. γιορτάζουμε την ίδια μέρα.<br />Η ζωή μπορείς να είναι πολύ βαρετή μερικές φορές. Κάποιες φορές μπορει να μην ειναι βαρετή αλλα αυτο τις περισσότερες φορές σημαίνει δυσάρεστη ζωη. Τις σπάνιες φορές που αυτό σημαίνει χαρμόσυνα νεά έχεις απλά καταλάβει λάθος ή έχεις ανοίξει λάθος φάκελο.<br /><br />Αλλά βασικά η ζωή ειναι βαρετή. όπως η ονοματοδοσία της οικογένειας μου. Είναι ανιαρή και πληκτική. Είναι τεμπελοζωή ενός σκύλου που αλλάζει σημείο ξαπλας ανα ώρα μετακίνησης της σκιάς του δέντρου. Κι εγώ έτσι θα κάνω. Θα ακολουθώ τη σκιά του δέντρου.<br /><br />Ειλκρινά πιστεύω πως πρέπει να είσαι αρκετά παραμυθιασμένος αν στοχεύεις στην υστεροφημία σου και την οιασδήποτε μορφή καταξίωση σε αυτή τη ζωή. Ούτε και στην επόμενη φυσικά θα συμβεί αυτό. Αλλά όταν επιστρέψεις σαν κουνέλι, θα είσαι πραγματικά ευτυχιμένος και η υστεροφημία θα ειναι κάτι το οποίο θα βασανίζει τους άλλους, τους ανθρώπους δηλαδή, και θα γελάς τόσο πολύ με αυτούς που το μόνο που θα σε νοιάζει είναι μην πάθει κράμπα η κοιλιά σου από τα γέλια και έχεις πρόβλημα μετά να χωνεψεις το μαρούλι.<br /><br />Γενικά, νομίζω πως το δυστυχέστερο πλάσμα στον πλανήτη ειναι ο ανθρωπος, και φυσικά αυτό το έχουν πει κι άλλοι πριν απο μένα, αλλα εμένα δε με νοιάζει να κατοχυρώσω το copyright της ιδέας, το μόνο που με νοιάζει ειναι "να πιάνω τα παιδιά εκεί που πάνε να ξεφύγουν στο χωράφι με τη σύκαλη".<br /><br />Ωστόσο, τελευταία έχω πετύχει εξαιρετικά ενδιαφέροντα άτομα. Και εξαιρετικά βαρετά άτομα. Στα δεύτερα δε βρισκώ το λόγο πια να ειμαι ουτε καν ευγενική. Έχουν καταρριφθεί όλοι οι κανόνες. Στα πρώτα δεν έχω διάθεση να μιλάω, εκει δεν υπήρξαν ποτέ κανόνες, γιατι αυτόι πάντα με έκαναν να νιώθω εγώ βαρετή και δεν ήθελα όυτε καλημέρα με αυτούς.<br /><br />Ένα ειναι βέβαιο. Αυτοί ειναι τρελοί και εγώ ειμαι νορμάλ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4796018457507075354?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-64045658874426611682009-04-20T21:39:00.000+03:002009-04-20T22:40:25.103+03:00εφυγα. πηγα εκει. με τους άλλους. παρέα. καλές προϋποθέσεις. καλές βάσεις. ωραίος καιρός. άπνοια. με θέα. και ήλιο. καλοκαιράκι. και με οικογένεια. τους ενός. άλλο η παρέα και άλλο η οικογένεια. άλλοι οι παρέα και άλλοι η οικογένεια. μεθωνη και κορωνη. και πυλο και φοινικουντα. και βοιδοκοιλιά όμως, οχι αστεία. και λίγο λίντι. και λίγο φαι. όχι πολλά πράματα. πολλά χιλιόμετρα όμως. και πολλές νέες λέξεις. και αυτός και αυτός και αυτή και τα μυστήρια. και τζιν με τονικ. και την ευη και τη δωρα. και πολλά μπιφτέκια. και χόρτα. και ήλιο. το ξανάπα αλλα δε χορταίνεις. και άχρηστες σανίδες. και πολλές κρέμες. και νεύρα. και λίγη ιστορία. καλά ηταν. παραπάνω απο καλά. αστεία. παραπάνω απο αστεία. επαναλήψιμα. ε; οχι; ε ναι μωρε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6404565887442661168?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-9148683839558664462009-04-16T17:27:00.000+03:002009-04-16T17:38:02.552+03:00όταν όλα πάνε καλά κάτι δεν πάει. όταν όλα πανε σκατά όλα πάνε σκατά. κάποιος δε με αφήνει να γελάω με το στόμα μου ορθάνοιχτό. νομίζω εδώ εμπίπτει η θεωρία περι αλληλοεπικαλυπτόμεων συμπάντων.<br /><br />έχω πρόσβαση σε πολλές πραγματικότες αλλά σε καμία δεν είμαι απολύτως και εξ'ολοκλήρου δοσμένη. στη μία έχω περισσότερους φίλους και στην άλλη περισσότερη οικογένεια. στη μία έχω περισσότερα άγχη και στην άλλη περισσότερες ενοχές. στη μία κάνω δίαιτα, στην άλλη δε χρειάζεται να κάνω δίαιτα. αλλά οι χειρότερες στιγμές είναι εκείνες που δεν ανηκω σε καμία, είναι στη μετάβαση.<br /><br />κάτι σαν το star wars δλδ;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-914868383955866446?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-85008345364091430642009-04-03T22:33:00.000+03:002009-04-03T22:41:33.121+03:00<span style="font-weight: bold;">Θέλω</span> να μη μου ξαναμιλήσει ποτέ και κανένας. <span style="font-weight: bold;">θέλω</span> να μη ξαναρωτήσει κάνεις τίποτα και ποτέ. <span style="font-weight: bold;">θελω</span> να μη με ξανακοιτάξουν, ουτε ευθέως ούτε λοξώς. <span style="font-weight: bold;">θελω</span> να μη με ξανακουμπήσει κανείς ποτέ και για κανένα λόγο. <span style="font-weight: bold;">θελω</span> να μείνω μόνη μου. <span style="font-weight: bold;">θελω</span> να πεθάνω μόνη μου. <span style="font-weight: bold;">θέλω</span> να σαπίσω μόνη μου. <span style="font-weight: bold;">θέλω</span> μόνη μου να με φάνε τα ορτύκια।<br /><br />γίνεται;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8500834536409143064?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-77971921014071323772009-03-31T20:32:00.000+03:002009-03-31T20:56:31.662+03:00Χορός, χορός, χορός, το λίντι, το τανγκο, το καλαματιανο, ο μπαλος, το σεηκ, το μάμπο, οχι το σαλσα και το τσα-τσα, το φοξ τροτ, το ροκ εν ρολλ, το σιμ σαμ, ο αυτοσχεδιασμός. <br />Στο δωμάτιο, στο μπαρ, στο κλαμπ, στο μπλου φοξ, στο μπαριο, στο γάμο σου, στο παρτυ, στα όνειρα σου.<br />μόνος σου, μόνη σου, με εκεινον, με εκείνη, με όλους μαζί, σε συγχρονισμό, σε αργη κίνηση.<br /><br />Τόσοι και τόσοι συνδυασμοί και τρόποι. Αλλά το θέμα ειναι να γουστάρεις, και να εχεις στυλ βεβαια.<br /><br />Χορός οριζω πως ειναι να κινείς το σώμα σου στο ρυθμό της μουσικής, να γινεσαι η μουσική ενσάρκωση, η οπτικοποίηση του ρυθμού, μόνο αυτό ειναι ο χορός. Χορός ειναι να μη μετράς τα βήματα, χορός ειναι να μη σε νοιάζει, χορός ειναι να ξεχνας τα προβληματα σου, χορος ειναι να εισαι 400 κιλα και να πετάς, χορος ειναι να μην ντρεπεσαι μη θεωρηθεις γελοιος, χορος ειναι να εισαι ευτυχης χωρις κανενα λογο, και χορος ειναι να ξενυχτας ενω την επομενη εχεις γαμησι στη δουλεια.<br /><br />και αυτο ειναι χορος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7797192101407132377?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-59081009694282821302009-03-21T21:29:00.000+02:002009-03-22T10:19:40.062+02:00Μόνη σαν το λεμόνι<br />κοιτάζοντας τα στρείδια<br />και ευχομαι να γίνουν ακτινίδια<br />αφού όλα τα άλλα μένουν ίδια<br /><br />τίποτα δεν αλλάζει, που λες<br />όλοι και όλες ψηφίζουν τσάβες<br />δεν ξερω καν που πέφτει η βενεζουέλα<br />ποτέ δε διάβαζα, ήμουν τεμπέλα<br /><br />βαρέθηκα που λες να περιμενω<br />ουτε 3 λεπτά δεν εχω για το επομενο τρενο<br />θα παω με τα πόδια στο σπίτι<br />όλα τα χα εκτός απο τη γρίπη<br /><br />και τωρα θελω ενα τιραμισου<br />το αξιζω μετα από όλη τη φασαρία<br />ολόκληρη ιστορία και πάλι ειμαι εδώ<br />χαζεύοντας στον καθρεφτη τη χοντρή κυρία<br />σα να ήμουν εγω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5908100969428282130?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-79220236508476850132009-03-15T12:59:00.000+02:002009-03-15T13:52:24.289+02:00σχημα οξύμωρον με φωτεινες εξαιρεσεις όπως ο jarvis ή ο kaney. <br />ενα παπιον ή μια skinny γραβατα, ενα pointy shoe ή ενα ριγε γιλέκο.<br />ειναι τόσο εύκολο να ξεχωρίσεις στο πλήθος των μετρίων και όμως δεν το τολμάς. <br />μα γιατί;<br />δε σε ενδιαφέρει; δε το πιστεύω. εισαι ανωτερο ατομο; το πιστευω αλλα τι σχεση εχει αυτο. δεν σου κλέβει πνευματικότητα ενα κολαριστο πουκαμισο. ουτε σου στερει ανδρισμό ενα ημίψυλο.<br />τι φοβασαι; μη σε κοροιδεψουν οι φιλοι σου; τι νομιζεις οτι ξερουν παραπανω;<br /><br />ενα περασμα εχεις σε αυτο τον κοσμο; να μη το κανεις με στυλ; κανεις δε θα σε θυμαται για τα αποφθέγματα σου, τα χει πει ολα ο πλατωνας και ο σωκράτης. ουτως ή αλλιώς δεν ειναι το στοιχείο σου αυτό.<br /><br />πολλοί και πολλές όμως θα θυμούνται ότι όταν όλοι φόραγαν κοκαλλινα γυαλιά εσυ φόραγες τα συρματινα του παππου σου, όταν όλοι φόραγαν ενα 501 εσυ φόραγες ενα μαυρο ριγέ skinny παντελόνι, όταν όλοι κοίταζαν το κινητό τους για να δουν την ώρα εσυ έβγαζες το ρολόι με την αλυσιδίτσα από την τσέπη του γιλέκου σου, όταν όλοι φόραγαν πρωι - βραδυ τα ονιτσουκα ταιγκερ (αν ειναι δυνατον) εσυ φόρεσες ένα κροκο μποτακι.<br /><br />δε θελει καν θάρρος. δε θελει καν ιδιαίτερο ψαξιμο. <br />θελει απλα επιθυμία για κάτι περισσοτερο ενδιαφέρον από ενα ροζ πουκάμισο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7922023650847685013?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-29840740784320148902009-03-14T09:57:00.000+02:002009-03-14T10:24:44.953+02:00η ποιότητα ειναι μια αγνωστη λέξη για πολλούς.<br />η ποσοτητα ειναι μια αγνωστη λεξη για πολλους.<br /><br />η πρωτη θεση ειναι ζητημα ελλειψης παιδειας και η δεύτερη θέση ειναι ζητημα φτωχειας.<br /><br />Κανεις δεν επιλεγει τη φτωχεια. γιατι ομως τοσοι πολλοι επιλεγουν την έλλειψη παιδειας, γνωσης, καλαισθησιας;<br />ολοκληρες ομαδες πληθυσμου επιλεγουν ηλιθιες διασκεδασεις οπως ειναι ο ρεμος και ο οικονομπουλος για να περασουν τον ελευθερο χρονο τους και να επενδυσουν τα ωραια του λεφτα. αναρωτιεμαι τι απο ολα συμβαινει.<br />δεν εχουν συνειδηση της πολυτιμοτητας του ελευθερου χρονου ή απλα δεν εχουν...αισθηση. <br />αναφερομαστε σε γενιες λοβοτομημενων; αναφερομαστε σε γενιες ηλιθιων; αναφερομαστε σε γενιες ασχετων; μα τι εχουν παθει ολοι αυτοι; και τι εχουν παθει και ολοι οι αλλοι.<br /><br />οσες φορες εχω παει σε ενα καλο θεατρο καθε φορα εκπλησσομαι απο την ασχημια των θαμωνων. μα πως γινεται να ειναι τοσο ασχημοι ολοι αυτοι οι κουλτουριάρηδες; και τοσο σνομπ; σνομπ χωρις ιχνος στυλ. ασχημες φατσες, δυσκοίλιες και στριμμένες. σφιγμενα χαρακτηριστικά λες και διαρκώς κάτι τους βρωμαει και κατι τους ξινιζει.<br /><br />ποιοι ειναι οι χειροτεροι; φοβαμαι πως οι δευτεροι. γιατι ειναι και οι κακοτεροι και πιο κομπλεξικοι. ο αναιτιος σνομπισμος ειναι το χειροτερο χαρακτηριστικο.<br />εγω που ανηκω αραγε; μαλλον πουθενα. γι αυτο απεχθανομαι ολους. ισως εγω να ειμαι η χειροτερη όλων. δεν εχει σημασια ομως, εγω τουλαχιστον διασκεδαζω.<br />ποτε δε θα μαθει τι ειναι διασκεδαση εκεινος που χορευει πανω στα τραπεζια και σιγουρα ποτε δε θα μαθει τι θα πει διασκεδαση εκεινος που στοχαζεται πανω στο ακυρο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2984074078432014890?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-7146609707381097012009-03-12T22:29:00.000+02:002009-03-12T22:47:34.206+02:00θελω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-714660970738109701?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-56161020118045811642009-03-08T14:22:00.000+02:002009-03-08T14:48:35.704+02:00Ο λόγος διαχωρίζει τον άνθρωπο από το λοιπό ζωικό βασίλειο. <br />Η λογική έχει παρεισφρύσει παντού. Η λογική έχει αντικαταστήσει το συναίσθημα. Η λογικη έχει παρερμηνευθεί και αλλοιώσει τα πάντα. <br />τι γίνεται όταν η λογική εναντιωνεται στο συναισθημα; το ένστικτο τι ρολο παιζει; η διαίσθηση; οι ορμόνες; η επιθυμία;<br /><br />λογος και συναίσθημα. λόγος και ένστικτο. λόγος και διαίσθηση.<br /><br />τι απο τα δύο ακους; τι πρέπει να ακους; τι σου ναι πιο ευκολο να ακους;<br />όλα δυσκολέυουν γιατι η λογική μας έχει γαμήσει το κεφάλι. ειναι απλο. θελω να φυγω και η λογικη μου λεει οχι. όλο μου το ειναι μου λέει να φυγω. ο οργανισμος μου αντιδρα. διεγνωσθηκα με καρκινο στομαχου και η λογικη μου λεει να μη φυγω. και δε θα φυγω μεχρι να πεθανω. γιατι έτσι όχι μονο θα έχω κάνει το "λογικό" και πρέπον,συνεπως δε θα με αποδοκιμάσει κανέις, αλλα δε θα έχω κι εγω την ευθύνη για τις πράξεις μου. Θα φταίνε όλοι οι άλλοι που με μάθαν έτσι και μου δημιουργησαν το φοβο να ακουω την καρδιά μου. <br /><br />μηπως αυτο που μας διαχωρίζει απο το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο δεν ειναι η λογική αλλα ή παράνοια;<br /><br />εμένα έστω;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5616102011804581164?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-67251969227649124522009-02-27T20:23:00.000+02:002009-02-27T20:33:02.827+02:00αν δεν ημουν εγω θα ηθελα να μουν κάποια άλλη<br />αν δεν ημουν κορίτσι θα θελα να μουν λονδρεζος ψιλόλιγνος μουσικός<br />αν δεν ημουν ελληνίδα θα θελα να μουν λονδρέζος ψιλόλιγνος μουσικός<br />αν δεν ημουν μελαχρινή θα θελα να μουν λονδρέζος ψιλόλιγνος μουσικός<br /><br />αν ειχα την επιλογή θα θελα να χα ίσια δόντια αμα τη εμφανίσει μου στη γή<br />αν μπορούσα θα θελα να δουλευω έξι ώρες τη μέρα<br />αν δεν ημουν εγω θα θελα να μαι κόρη πρέσβη<br />αν δεν έμενα στο περιστέρι θα θελα να μένω στη γη του πυρός<br /><br />αν ημουν φρούτο θα μουνα ακτινίδιο<br />αν ημουν φαγητό θα μουν τοστ με τυρι και ζαμπον<br />αν ημουν ηθοποιός θα μουν η ναταλι πορτμαν<br />αν ημουν τραγουδιστρια θα μουν αποτυχημένη<br />αν ημουν τραγούδι θα μουν κατι πολύ εναλλακτικό<br />αν ημουν βιβλίο θα μουν λεύκωμα<br />αν ημουν πρωτευουσα θα μουν το βερολίνο<br />αν ημουν ζωο θα μουν σκατζοχοιρος<br /><br />αν ημουν αυτη που πραγματικά ειμαι θα ταν οκ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6725196922764912452?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-4375109914631763912009-02-20T17:39:00.000+02:002009-02-20T18:47:30.521+02:00Φίλους πολλούς δεν έχω. Και αυτοί που έχω πολλοί μου πέφτουν. Μερικούς τους ξέρω απο πολύ παλιά. Ολόκληρη τη ζωή μου. Τους αγαπάω όλους όμως πάρα πολύ. Πολλές φορές βέβαια δε τους αντέχω. Κανένα δεν αντέχω για πολύ βέβαια. <br /><br />Είναι κυρίως κορίτσια. Η Ντίνα, η Γαρυφαλλιά, η Πένυ, η Βάλια, η Τζένη, η Λήδα. Δε θυμάμαι άλλες. Και για να μη θυμάμαι δε θα έχω. Καλύτερα γιατι οι φίλοι έχουν και απαιτήσεις και εγω δεν ειμαι των πολλών απαιτήσεων. <br /><br />Οι φίλες μου όλες δουλεύουν και ειναι επιτυχημένες κυρίες. Εγω δεν ειμαι ακομα κυρία. Εγω ειμαι δις. Και έτσι θα παραμείνω. Δεσποινίς ετών 35. Επίσης, το 85% των φιλενάδων μου θα παντρευτούν. Εγώ δε θα παντρευτω. Και αυτό δεν ειναι επιπόλαια σκέψη μιας 15χρονής. Είμαι 25.<br /><br />Αναρωτιέμαι πώς με βλέπουν οι φίλοι μου όμως. Με αγαπάνε όπως εγω τις αγαπάω;<br /><br />Τι σκέφτονται για μένα άραγε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-437510991463176391?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-75765864586256560052009-02-19T19:28:00.000+02:002009-02-19T19:39:17.591+02:00Τα παιδιά από το χορό είναι πολύ καλά παιδιά. Καλύτερα από τους συνάδελφους μου. Είναι πολλά αγόρια και ακόμα περισσότερα κορίτσια. Είναι οι περισσότεροι γύρω στα 30 αλλα δε τους φαίνεται. <br /><br />Βγαίνουμε και χορεύουμε. Οπου μας φωνάξουν πηγαινουμε και χορευουμε. Αλήθεια χορεύουμε. ουυυυυυυυυυ χορό να δεις. Περνάω πολύ ωραία. <br /><br />Εκτός του οτι χορευουμε γελάμε κιολας. Τα περισσότερα ειναι χαζα βέβαια αλλα δεν εχει σημασία εγω τους αγαπάω.<br /><br />Καλή φαση.<br /><br />Αναρωτιέμαι, για πόσο ακόμα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7576586458625656005?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-40565127506586233112009-02-18T22:18:00.000+02:002009-02-18T22:27:40.044+02:00Οι συνάδελφοι μου ειναι καλοί άνθρωποι. Είναι βέβαια πολύ αγχωμένοι τις περισσότερες μερες του μήνα. Είναι 5 κορίτσια και 6 αγόρια. Σε λίγες μέρες θα φύγει το ένα αγόρι και θα μείνουμε 5 κορίτσια και 5 αγόρια. <br />Οι συναδελφοι μου ειναι καλοί ανθρωποι όταν δε δουλέυουν. όταν δουλευουν δεν ειναι πολύ καλόι. ούτε μαζί μου, ούτε μεταξύ τους. <br />Οι συνάδελφοι μου δεν έχουν ζωή πέρα από τη δουλειά τους. Νομίζουν ότι κάνουν καριέρα αλλα δεν κάνουν. Σας το λέω εγώ. Απλά προτιμούν τη δουλέιά τους από το σπίτι τους. όχι όλοι βέβεια. κάποια προτιμούν το σπίτι τους απο τη δουλειά τους αλλα αυτοί είναι χειρότεροι από τους πρωτους γιατι σε φορτώνουν με τις δουλειές τους. <br />Οι συνάδελφοι μου ειναι λίγο πειραγμένοι. Κάθονται στη δουλειά μέχρι αργά το βράδυ και τρώνε πίτσες. Αντί να πάνε να φάνε τις πίτσες σπίτι τους ή με τους φίλους τους κάθονται και τρωνε στη δουλειά.<br />ίσως οι συνάδελφοί μου να ΄περνάνε καλά στο γραφειο και να προτίμουν το γραφέιο απο το μπλου φοξ. <br />εγω δεν ειμαι σαν τους συναδέλφους μου. δε τους μοιάζω καθόλου. εγω προτιμώ να τρώω σπίτι μου και τα βράδια να χορεύω. <br /><br />ελπίζω να μη γίνω σαν αυτούς.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4056512750658623311?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-35221557142852448762009-02-15T09:16:00.000+02:002009-02-15T10:05:38.796+02:00όλα είναι πια πολύ ωραία, πολύ ευχάριστα πια. Δεν με πονάει το στομάχι μου στη σκέψη. Ούτε χάνω τον ύπνο μου. Πήρα και ηλεκτρική κουβέρτα και όλα κυλάνε πιο γαλήνια. Γαλήνια. Γαλήνια. ήρεμα και γαλήνια. Δεν εχω πια λεφτά ωστόσο. Αλλά δε νομίζω οτι με νοιάζει. Για πόσο θα ζήσω ακόμα άλλωστε. ας ζήσω καλά για όσο μου μένει. Γαλήνια, Γαλήνια και ήρεμα. χωρίς πόνους και εμετούς. Χωρίς ασχημη διάθεση. Έχασα βέβαια και την ευτυχία της παρασκευής. Έχασα στιγμές άκρατης και ασυγκράτητης χαρωπότητας. Χαμογελάω περισσότερο όμως τωρα. Άρα θα ζησω και περισσότερο. Γαλήνια και ήρεμα. Γαλήνια, με αταραξία. με χωρίς ταραχή. Και δε με πειράζει που περνάω πολύ χρόνο μόνη μου. Κι αυτό ωράίο είναι. Ηρεμία μέχρι παράνοιας. Ηρεμία όμως μέχρι παράνοιας. Κάι όχι - παράνοια μέχρι το ζαντάκ και το λαντοζ. <br /><br />όσα προσφέρει ένα χάπι δεν τα προσέφερα τόσο καιρό στον εαυτό. Και όσα προσφέρει ένα χάπι απολαμβάνω τωρα. Δεν καταλαβαίνω διαφορά. Σημασία έχει που είμαι ήρεμη και γαλήνια. Αυτό μετράει για μένα. Κοιμάμαι και ξυπνάω. Τρώω και πίνω. Χαζεύω την αυλή και τους συγκατοικους. Και έχω την ησυχία μου. Γαλήνια και ήρεμα.<br /><br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<br />Γαλήνια και ήρεμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3522155714285244876?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-28126715583770373332009-02-14T10:45:00.000+02:002009-02-14T10:53:06.105+02:00All those places<br />Where I recall the memories<br />That gripped me<br />And pinned me down<br /><br />I go to these places<br />Intending to think<br />To think of nothing<br />No anticipate<br /><br />And somehow expect<br />You'll find me there<br />That by some miracle<br />You'd be aware<br /><br />I'd risen this morning<br />Determined to break<br />The spell of my longing<br />And not to think<br /><br />I freed myself from my family<br />I freed myself from work<br />I freed myself<br />I freed myself<br />And remained alone<br /><br />And in my thinking<br />Steal you away<br />Though you never wanted me<br />Anyway<br /><br />Silence<br />Silence<br />Silence<br />Silence<br /><br /><object width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/xwbArbn5QWk&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/xwbArbn5QWk&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="295"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2812671558377037333?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-27520726308276791372009-02-10T22:01:00.000+02:002009-02-10T22:10:02.994+02:00Ποιό είναι άραγε το σημείο που...<br />...που χάνεις την ψυχραιμία σου;<br />...που χάνεις την αισιοδοξία σου;<br />...που αφήνεσαι;<br />...που παραδίδεσαι σε ταψιά με γαλακτομπούρεκα;<br />...που παρασύρεσαι σε αίσχη και ακολασίες;<br />το σημείο που ακούγεται ένα κλίκ και γίνεσαι ταύρος!<br />κλίκ!<br />κλίκ!<br /><br />ποιά ειναι η γραμμή που χωρίζει την τρέλα από τη λογική; το σώφρον από το σχιζοφρενές; το βλακώδες από το ευφυές; <br />είναι όλα αυτά τόσο ευδιάκριτα χωρισμένα και τακτοποιημένα;<br />όχι. ούτε καν η επιθυμία μου να γράψω, ούτε και να χορέψω. ούτε καν η επιθυμία μου σκέτη. θέλεις ή δε θέλεις; θέλω ή δε θέλω; φοβάμαι ή βαριέμαι; τρέχω ή στέκομαι; βγάζω νόημα η δε βγάζω νόημα; <br /><br />ε;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2752072630827679137?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-35671152007807262932009-02-09T00:24:00.000+02:002009-02-09T00:48:06.049+02:00Τις Κυριακές κάτι δεν πάει καλά. Οι κυριακές ειναι ελαττωματικές μέρες. αυτό. όλες τις Κυριακές θα τις έκανα δευτέρες. και όλα τα σάββατα θα τα έκανα παρασκευές. τις τρίτες, τις τετάρτες και τις πέμπτες δε θα τις πείραζα. δε θα ήθελα να προκαλέσω την τύχη μου. με τις Κυριακές όμως σίγουρα θα υπάρχει μία λύση. αρκεί όλοι οι άνθρωποι του κόσμου να μπορούσαν να δουν πόσο κακό κάνει μια Κυριακή<br />όλα όσα ισχύουν για την Κυριακή ισχύουν και για τον Αύγουστο <br />----------------------------------------------------------<br />δεν έχω τη διάθεση ούτε να τεκμηριώσω τα παντελώς σαθρά επιχειρήματα μου ούτε να πείσω κανένα. όποιος καταλαβε καταλαβε. όποιος δεν καταλαβε να μην ξαναδιαβάσει κείμενο σε αυτό εδώ το μπλογκ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3567115200780726293?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-21390067310575991302009-01-30T20:05:00.000+02:002009-01-30T20:36:47.259+02:00είναι κάτι κορίτσια<br />σπασμένα σερβίτσια<br />μοιάζουν αθώα σκίτσα<br />μα - μη γελαστείς - κρυβουν βίτσια<br /><br />ειναι κατι κοριτσια<br />που δεν εχουν ζωή<br />παραμενουν στα σπίτια<br />μαγειρεύουν παστίτσια<br /><br />είναι και κάτι άλλα κορίτσια<br />που ναι μόνο καπρίτσια<br />φορούν βέλο και καρφίτσα<br />και γυρνούν σε ξένα σπίτια<br /><br />εγώ απ τα πρώτα είμαι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2139006731057599130?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-10683843518947662322009-01-29T21:50:00.000+02:002009-01-29T22:13:43.793+02:00πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />πως εμπλεξα ετσι;<br />και πως ξεμπλέκουν;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1068384351894766232?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-70843928750584204132009-01-26T22:52:00.000+02:002009-01-26T23:01:02.898+02:00πόσο λυπάμαι τα χρόνια που πηγαν χαμενα πριν να γνωρισα εσενα που προσμενα καιρο<br />μα πως φοαβαμαι πως ισως μια μερα σε χασω<br />γιατι να σε ξεχασω ποτε δε θα μπορω<br /><br />μεινε κοντα μου αγαπη γλυκια μου<br />θελω ακομα ξανα να σου πω...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7084392875058420413?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-7783903927682188232009-01-24T22:50:00.000+02:002009-01-24T23:13:18.934+02:00overlapped realities. έτσι το βγαλε το babelfish. σας το γράφω και στα ρωσικα άμα θέλετε: перекрыли реальности.<br /><br />η ζωή του σπύρου και ό ίδιος ο σπύρος συνεκδοχικά, συμβαινουν κατά τρόπο που επισκιάζει, παραμορφώνει, διαστρεβλώνει, τη φυσική ροή των πραγμάτων. <br />για παράδειγμα: δουλεύει 14 ώρες την ημέρα, τρωει ωμά ψάρια και κοτόπουλα από το kfc, τα βράδια πηγαίνει στα σκυλάδικα, και πηδάει την αφεντικίνα του. <br /><br />η ζωή της γιούλας και η ίδια η γιούλα συνεκδοχικά, άθελα ή ηθελημένα παραμορφώνουν τη γραμμή της ζωής της ίδιας της γιούλας.<br />η γιούλα είναι 30 χρονών. πειστηκε να κάνει καριέρα ενώ ήθελε παιδιά. πείστηκε να βάλει βυζιά ενώ είχε και πριν γκόμενο. πείστηκε να παέι διακοπές στο μπαλί και όχι στην πάρο. πείστηκε να φοράει τακούνια και να βάφεται κάθε μέρα στη δουλειά ενώ αυτό καταπονεί πολύ το σώμα της και την επιδερμίδα της.<br /><br />ο σπύρος και η γιούλα ειναι ο μέσος άνθρωπος πάνω κάτω. οι ζωές τους έχουν υπερκαλύψει την πραγματική φύση και ψυχή και "θέλω" του ανθρώπου (για να το παίξω και λίγο). είναι τόσο ηλίθιοι, και φτωχοί σε νοημοσύνη που ποτέ δε θα κατάλάβουν ότι πέρασαν και δεν έζησαν. σα να τρως και να μην έχεις γεύση, σα να πινεις νερό και να μην ξεδιψάς γιατι ούτε καν δίψασες ποτέ, σα να ακούς μουσική και να βλέπεις τηλεόραση ταυτόχρονα.<br /><br />μια χαρά αρμενίζω άρα. όλοι οι άλλοι είναι στραβοί.<br /><br />πότε άλλωστε στην ιστορία του ανθρώπου η πλειοψηφία έβγαλε και μία σωστή απόφαση;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-778390392768218823?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-90430090585316961552009-01-24T22:10:00.000+02:002009-01-24T22:48:55.977+02:00ή στραβός ειναι ο γυαλός ή στραβά αρμενίζω.<br />και δεν ξερώ τι να κάνω.<br />διοτι αν ειναι στραβός ο γυαλός το μόνο που μπορω να κανω ειναι να παω να βρω ενα βραχο και να κατσω να παρατηρω τα στραβο-κύματά του.<br />βέβαια και αν εγω στραβα αρμενίζω δε σημαίνει οτι πρέπει να αρχισω να ισιώνω το αρμένισμα. και πάλι, μια καλή επίλογή ειναι να βρω ένα βράχο και να κατσω να παρατηρω τα κύματά του και τους άλλους που αρμενίζουν ίσια στον ίσιο γυαλό.<br /><br />Ποιός μπορεί να μου επικυρώσει τη στραβότητα του γυαλού ή του πανιού μου; τοπογράφο θέλει ή κοινωνιολόγο; μήπως ωκενογράφο; μήπως θέλει σκέτα ένα αλφάδι, εκείνο με το πράσινο υγρό, που χε ο πατέρας μου; μήπως ισχύει το πιθανότερο σενάριο, όλοι να ειναι στραβοί και ο γυαλός μαζί με αυτούς και εγώ είμαι η ίσια; <br /><br />δεν ξερω ρε πουστη μου και που και πως να ψάξω. Πως να το βάλω στο google να το βρω; γυαλός, κασέρι, πράσινο υγρό, πατέρας, σκατο-κοινωνία, παμπλικ; <br /><br />βέβαια ίσως ισχύει και μία από τις θεωρίες μου περι επικαλυπτόμενων πραγματικοτήτων (είμαι βέβαιη πως κάποιος εξυπνότερος εμού έχει μιλήσει/γράψει γι αυτό το πράγμα αλλά δε νομίζω ότι κινδυνέυω να κατηγορηθώ για υποκλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας απο τα 3 άτομα που με διαβάζουν).<br /><br />Επικαλυπτόμενες πραγματικότητες. Αυτό συμβαίνει στις ζωές των άλλων και τη δική μου. Κάτι σαν το μάτριξ (αν θυμαμαι καλά την πλοκή) αλλα πραγματικό, όχι επιστημονική φαντασία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-9043009058531696155?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-20648964442975770682009-01-06T13:16:00.000+02:002009-01-06T13:19:47.557+02:00Καλή χρονιά και λοιπές μαλακίες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2064896444297577068?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-56447840702294681552008-12-23T23:32:00.000+02:002008-12-24T17:52:45.328+02:001. if you wanna be happy - Jimmy Soul <br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Qh9ZZgDqzAg&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Qh9ZZgDqzAg&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />2. The lindy<br /><object width="480" height="295"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/LAAAV7BB1HU&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/LAAAV7BB1HU&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="295"></embed></object><br /><br />3. Louis Prima - I m just a giggolo<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/CodmlmxpZeQ&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/CodmlmxpZeQ&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />4. Shim Sham<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/bjfM4Wrj9UI&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/bjfM4Wrj9UI&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />5. The Beatles - I saw her standing there<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VpCdDwvhgcw&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/VpCdDwvhgcw&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />6. Manuel - Fawlty Towers<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/I_VYahjKldA&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/I_VYahjKldA&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />7. she go crasy<br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gT7oazqzawo&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/gT7oazqzawo&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5644784070229468155?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-21537916381453002892008-12-22T20:06:00.000+02:002008-12-22T20:30:04.799+02:00Τελευταία κοιτάζω γύρω μου και βλέπω άτομα "ευτυχισμένα" και ειλικρινά με εκπλήσσουν τέτοιου είδους διαπιστώσεις. Διαπιστώσεις πραγματικοτήτων που θεωρούσα ανύπαρκτες και γενήμματα της φαντασίας διεστραμένων μυαλών εως τωρα.<br /><br />Αυτή η βαθιά πεποίθηση που έτρεφα τόσα χρόνια λοιπόν, με δυσκολία θα καταριφθεί από 2-3 τυπάκια που νομίζουν πως ποζάροντας την ιλουστρασιόν ζωή τους θα με πείσουν πως υπάρχει η χώρα των θαυμάτων και πως η Αλίκη ακόμα ζεί μέσα σε αυτή. <br /><br />"μετα χωρίσαν οι δρόμοι μας, εκείνη πήγε γαλλία κι εγω αγγλία", "τα κάνω όλα μεσω web banking", "τα χριστούγεννα είμαι καλεσμένος στο μπακιγχαμ και την πρωτοχρονια στο λευκο οίκο, των φωτων βέβαια θα πάω στα σούρμενα, είναι τόσο γραφικά στα σούρμενα"<br /><br />Κάτι άλλο που με εξοργίζει είναι το ότι όλοι κάνουν μια δουλειά που γουστάρουν και παρότι γαμιούνται θεωρητικά στη δουλειά, γιατι για να μένει κανεις μόνος του σήμερα -το οποίο ειναι καθολικό φαινόμενο σε τέτοιες παρέες - μονο με 24 και 48 ωρες συνεχούς δουλειάς επιτυγχάνεται αυτό, και πάλι έχουν χρόνο να εχουν και χόμπι και να βγαίνουν κιολάς τα βράδια.<br /><br />ρε ποιον κοροιδευουν ρε γαμώ την κοινωνία μου μέσα;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2153791638145300289?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-2710146270035734582008-12-07T04:23:00.000+02:002008-12-07T04:53:30.182+02:00Το σαββατο βγηκα το βραδυ. πηγα και άκουσα μουσική. όχι μουσική που συνήθως ακουω αλλα μουσική σκέτο. και πέρασα καλα. σε αυτή ίσως την περίπτωση ευθύνη για τη δική μου καλοπέραση είχε η παρέα. Πάντα όταν βγαίνω με τη συγκεκριμένη παρέα περνάω καλα. <br /><br />Συνειδητοποίησα όμως το εξής: ζω το back up plan της ζωής μου. Το original plan απορρίφθηκε πριν καν εφαρμοστεί λόγω "τεχνικών προβλημάτων στην ασφαλεία του αεροσκάφους".<br /><br />το plan B είναι το σχέδιο που είναι άρκετό για να διατηρεί τα ζωτικά σου σημεία σε εγρήγορση. Είναι το πλάνο που σου υπενθυμίζει "εισπνοη-εκπνοή". Είναι το πλάνο του ζειν και όχι του ευ ζειν. <br /><br />το πλαν Α ειναι η ζωή που όλοι επιθυμούμε, ειναι εκείνη η ζωή που όλοι επιδιώκουμε με τις επιλογες και προσπάθειες μας. Είναι η ζωή που γουστάρουμε να διάγουμε, ή ζωή που είναι γεμάτη παρεές, ρομάντζο, μιλφειγ, μουσική και σινεμα.<br /><br />Ζω ένα back up plan. όλη μου η ύπαρξη έχει μπει σε pause, για λόγους που μόνο εγω συνειδητοποιώ πραγματικά και μόνο εγώ αντιλαμβάνομαι την "αξιοπιστία και συνέπεια" αυτών των λόγων. Γι αυτό άλλωστε έχω πάψει να προσπαθώ να εφαρμόσω το plan A και πέρασα, από τη στιγμή που άρχισα να επιλέγω τη ζωή μου, περασα στο plan B, χωρίς πολλές κουβέντες....<br /><br />φοβάμαι μόνο πως ο αρχικός μου προορισμός πάντα θα ζητά όσα του αναλογούν. τη ζωή μου πίσω δηλαδή....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-271014627003573458?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-53342423976885981612008-09-19T20:22:00.000+03:002008-09-19T20:58:14.976+03:00Όσο εγώ περίμενα στην αίθουσα του οδοντιατρείου, ο Βέρνον δικαζόταν για φόνο. Εγώ φανταζόμουν μεσέλες με κουφάλες και στραβά δοντια, σιδεράκια και τροχούς και ο Βέρνον "διαισθανόταν ένα δίδαγμα: ότι άνθρωποι πολύ πιο βλάκες από σένα καταλήγουν να έχουν τον έλεγχο στα χέρια τους[...]αυτοί που πάνε με το κοπάδι, χωρίς να σκέφτονται την κάθε λεπτομέρεια. Εγώ όμως είμαι αναγκασμένος να σκέφτομαι την κάθε κωλολεπτομέρεια." Και όσο περνάει η ώρα έρχεται κι άλλος κόσμος και περιμένει μαζί μου. Μόνο που εκείνοι είναι μεγαλύτεροι απο μένα, πολύ μεγαλύτεροι. Σε ένα ορθοδόντικο που είχα πάει ήμουν η μεγαλύτερη εγώ. Και στη φυλακή της κομητείας Σμιθ υπάρχουν μόνο δύο είδη "διακεκριμένα, σπουδαία αγόρια και κρατούμενοι". Αλλά ο Βέρνον δεν είναι κανενας από απο αυτούς. Ούτε κι εγώ. <br /><br />Ο οδοντίατρος, ο κος ΝτεΝίρο, με καθησυχάζει. Δε τον αφήνω να κάνει τίποτα αλλα κλείνω ραντεβού για την άλλη εβδομάδα και μου δίνει το τηλέφωνο ενός ορθοδοντικού, στον οποίο ελπίζω από τα βάθη της καρδιάς μου να μην ειμαι πάλι η μεγαλύτερη, γιατι ειδάλλως θα ανακαστώ να κουβαλήσω και το σκύλο μου μαζί για άλλοθι. Ο κος ΝτεΝίρο είναι πολύ εντάξει τύπος. Όχι σαν τον κύριο "Μαλάκα Νάκλς". Και ο Βέρνον αποφυλακίζεται. "Είμαι γεμάτος συναισθήματα, αλλά όχι από αυτά που ονειρευόμουν. Αντί για απερίγραπτη χαρά, με πλημμρίζουν άλλου είδους κύματα, σαν αυτά που σε κάνουν να λαχταράς τη μυρωδιά της μπουγάδας ένα βροχερό σάββατο[...].Ασφάλεια το λένε το βρωμόπραγμα. Να την προσέχετε αυτή την μαλακία. Αυτά τα γαμωκύματα σου διαβρώνουν τη γενναιότητα".<br /><br />Όλα πήγαν καλά λοιπόν και για τους δυό μας. Και οι δύο ωστόσο σχεδιάζουμε ένα ταξίδι στο Μεξικό. "Άλλο ένα κουπόνι βαλμένο στο σωρό όταν αποκτήσω λίγο έλεγχο στην κωλοζωή μου. Ρίχτε μια ματιά τριγύρω σε αυτή τη ζωή και το μόνο που θα δείτε είναι κοπόνια του κόσμου βαλμένα παντού, τι θα κάνουν <strong>αν</strong>, τι θα κάνουν <strong>όταν</strong>. Περιμένουν με ενθουσιασμό διάφορες μαλακίες που δεν πρόκειται καν να συμβούν".<br /><br />Έτσι δεν ειναι; ή όχι...;<br /><br /><em>ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: "Βέρνον, ο μικρός θεός" DCB PIERRE, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5334242397688598161?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-62801885019815767562008-09-15T20:43:00.000+03:002008-09-15T20:44:15.881+03:00θα αναρτηθει συντομα (αχαχαχχαχαχαχαχααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6280188501981576756?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-84981992628170206182008-09-15T20:39:00.000+03:002008-09-15T20:40:44.256+03:00<a href="http://www.youtube.com/watch?v=_8YRx47oylM">Want her, have her<br />Two years have gone now,<br />But I can’t relate to the never-ending games that you play.<br />As desire passes through,<br />Then you’re open to the truth,<br />I hope you understand<br /><br />And your love is standing next to me<br /><br />The one you fell for makes it seem juvenile<br />And you’ll laugh at yourself again and again<br />And we’ll drink to the thought she’ll remember you maybe tomorrow<br /><br />And your love is standing next to me<br /><br />Want her, have her<br />Two years have gone now,<br />But I can’t relate to the never-ending games that you play.<br />As desire passes through,<br />Then you’re open to the truth,<br />I hope you understand<br /><br />And your love is standing next to me</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8498199262817020618?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-63122515913986577792008-09-15T20:16:00.000+03:002008-09-15T20:33:39.071+03:00Βαριεμαι. Κάθε μέρα και περισσότερο. Πολύ βαριέμαι. Τι να φταει αραγε; Η δουλεια; Βαριέμαι του θανατα σου λέω. Τίποτα δε με σώνει. Τίποτα, τίποτα, μη το συζητας. Βαριέμαι απο τη στιγμή που ξυπναω μέχρι τη στιγμή που θα κοιμηθώ. Τελικά το μόνο που μου αρέσει ειναι να γραφω. Μ αρεσει βέβαια γιατι δεν εχω στειλει τπτ σε κανενα περιοδικο και δεν εχω φαει καμια σοβαρη χυλοπιτα σε αυτον τον τομέα. Αμα φάω και εκει, εκει να δεις βαρεμαρα. Καμιά φορά νιωθω τυχερη βέβαια. Βιώνω συναισθηματα που σπανια ζει ο μεσος ανθρωπος. Σιγα μην αντιλαμβανεται κανεις τη βαρεμαρα που νιωθω εγω. Οι περισσότεροι βαριούντια λίγο, πάνε για ενα καφέ με τους φίλους τους, πάνε για ενα ποτό με το ταίρι και ισιώνουν. Εγώ έχω εξελίξει αυτό το συναίσθημα, αυτή την κατάσταση μαλλον σωστότερα (δεν ειναι συναισθημα η ανια), έχω πάει τη βαρετότητα ένα βήμα παραπέρα. Έχω δωσει στη βαρεμαρα υπόσταση με το να την αντιμετωπιζω σαν κατι όχι και τόσο παροδικό.<br />Κάποια στιγμη θα αναγνωριστώ. Ειναι στατιστικώς βέβαιο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-6312251591398657779?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-39622332757823403102008-08-10T21:20:00.000+03:002008-08-10T21:35:13.912+03:00<strong>2.</strong> Θα ανακαλύψω ποιος φίλος μου διαβάζει το μπλόγκ μου. <br /><br />Όποιος με πάρει τηλέφωνο αύριο και μου ευχηθεί χρονια πολλά και έχει διαβάσει αυτό το πόστ θα πρέπει να μου πει Happy 24th Birthday.<br />Αποφάσισα να παρακάμψω το 25ο έτος. Και έτσι θα γίνει.<br />Από τα 24 θα μεταπηδησω στα 26. Και έτσι θα γίνει.<br />Αύριο λοιπόν θα ανακαλύψω πόσοι πραγματικά μου δίνουν λίγη σημασία.<br />Θα ξέρω μετά τουλάχιστον ποιούς να βρίζω και ποιούς όχι χωρίς φόβο και πάθος.<br /><br />so long mates.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3962233275782340310?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-75921309848856809272008-08-09T09:53:00.000+03:002008-08-09T09:59:26.087+03:00Ονειρεύομαι ένα ταξίδι με μουσική. Βλέπω τον εαυτό μου σε τρένο, σε πλοίο, σε αυτοκίνητο. Με βλέπω μόνη μου. Δεν έχω προορισμό. Έχω μόνο ταξίδι. Και μουσική. Και δρόμους μπροστά μου. Αυτό μονο. Και χάρτες και "αδιέξοδο". <br /><br />Κι εσύ; εσύ τι..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-7592130984885680927?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-10281092157018598502008-08-09T00:52:00.000+03:002008-08-09T00:57:18.633+03:00<strong>1</strong>.Καταγγέλλω την παντελή έλλειψη γούστου και καλαισθησίας. Δεν ειναι δυνατό να φοράς ασημένια πέδιλα και περλέ κοραλί βερνίκι νυχιών!<br /><br />Δείξε λίγο σεβασμό στον Christian Louboutin και τον Claude Monet.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-1028109215701859850?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-2909457196635799532008-08-05T19:59:00.000+03:002008-08-05T20:11:46.732+03:00επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />επιτέλους διακοπεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεες!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-290945719663579953?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-27117430057718722392008-08-02T20:18:00.000+03:002008-08-02T20:21:25.263+03:00<a href="http://www.youtube.com/watch?v=CmOrWG2FTbg">You don't own me, I'm not just one of your many toys<br />You don't own me, don't say I can't go with other boys<br /><br />And don't tell me what to do<br />And don't tell me what to say<br />And please, when I go out with you<br />Don't put me on display, 'cause<br /><br />You don't own me, don't try to change me in any way<br />You don't own me, don't tie me down 'cause I'd never stay<br /><br />Oh, I don't tell you what to say<br />I don't tell you what to do<br />So just let me be myself<br />That's all I ask of you<br /><br />I'm young and I love to be young<br />I'm free and I love to be free<br />To live my life the way I want<br />To say and do whatever I please<br /><br />A-a-a-nd don't tell me what to do<br />Oh-h-h-h don't tell me what to say<br />And please, when I go out with you<br />Don't put me on display<br /><br />I don't tell you what to say<br />Oh-h-h-h don't tell you what to do<br />So just let me be myself<br />That's all I ask of you<br /><br />I'm young and I love to be young<br />I'm free and I love to be free<br />To live my life the way I want</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2711743005771872239?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-45278271586997957312008-08-02T20:09:00.000+03:002008-08-02T20:10:35.214+03:00O Einstein ήταν εκείνος που είπε πως ο χώρος και ο χρόνος είναι «πλαστές» έννοιες ή κάτι τέτοιο; Ή ότι όλα είναι σχετικά; Εγώ λοιπόν ήρθα να τον επικυρώσω διότι έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια φυσιογνωμίες από άλλες δεκαετίες που είναι κοινωνικά αδύνατο να υπήρχαν αυτές οι μορφές στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. <br /><br />Τι προάλλες είδα ένα τύπο στην ομόνοια, με κολλητό τζήν παντελόνι, τζην γιλέκο με παράσημα, μποτάκια ΝΙΚΕ και το πιο απίστευτο ήταν το μαλλί του. Δεν ήταν απομίμηση του κομμωτικού στυλ της δεκαετίας του ’90 παρά ήταν το original thing dude. Μα τον Άγιο Γεράσιμο, δεν ήταν από το -σε εξέλιξη- σύμπαν. Κόβω το κεφάλι μου και τα δύο μου βυζιά πως μπήκε από την πύλη του χωρόχρονου στα 00’ς και είμαι βέβαιη πως ακολούθησαν και άλλοι μαζί με αυτόν. <br /><br />Αυτό το περιστατικό ήταν το τελευταίο που έχω συναντήσει στις περιπλανήσεις μου στην Αθήνα και το πιο τρανταχτό παράδειγμα της ύπαρξης της μηχανής του χρόνου. Την επόμενη φορά θα ρωτήσω έναν από αυτούς τους τύπους και θα μάθω τον τρόπο που εισχωρούν στη σύγχρονη κοινωνία, τι θέλουν από εμάς, ποιος του βάζει να παίζουν έτσι με το μυαλό μας (γιατί είμαι βέβαιη πως πολλοί έχουν την ίδια ανησυχία με μένα) και ποιο είναι το τελικό σχέδιο αυτού του «πισωγυρίσματος»…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-4527827158699795731?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-32210373596738145042008-07-05T09:34:00.000+03:002008-08-02T20:23:51.241+03:00All those places<br />Where I recall the memories<br />That gripped me<br />And pinned me down<br /><br />I go to these places<br />Intending to think<br />To think of nothing<br />No anticipate<br /><br />And somehow expect<br />You'll find me there<br />That by some miracle<br />You'd be aware<br /><br />I'd risen this morning<br />Determined to break<br />The spell of my longing<br />And not to think<br /><br />I freed myself from my family<br />I freed myself from work<br />I freed myself<br />I freed myself<br />And remained alone<br /><br />And in my thinking<br />Steal you away<br />Though you never wanted me<br />Anyway<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Silence<br />Silence<br />Silence<br />Silence</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-3221037359673814504?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-83396398502100816842008-06-19T19:17:00.000+03:002008-06-19T19:21:09.194+03:00The story of man<br />Makes me sickI<br />nside, outside, I don't know why<br />Something so conditional<br />And all talk<br />Should hurt me so.<br />I am hurtI am scared<br />I want to liveI want to die<br />I don't know<br />Where to turnIn the Void<br />And when<br />To cutOut<br />For no Church told me<br />No Guru holds me<br />No advice<br />Just stoneOf New York<br />And on the cafeteria<br />We hearThe saxophoneO dead Ruby<br />Died of ShotIn Thirty Two, Sounding like old times<br />And de bombedEmpty decapitated<br />Murder by the clock.And I see Shadows<br />Dancing into Doom<br />In love, holding<br />TIght the lovely asses<br />Of the little girlsI<br />n love with sex<br />Showing themselves<br />In white undergarments<br />At elevated windows<br />Hoping for the Worst.<br />I can't take itAnymore<br />If I can't holdMy little behind<br />To me in my room<br />Then it's goodbyeSangsara<br />For meBesides<br />Girls aren't as good<br />As they look<br />And SamadhiIs better<br />Than you think<br />When it starts in<br />Hitting your headIn with Buzz<br />Of glittergoldHeaven's Ange<br />lsWailing<br />Saying<br />We've been waiting for you<br />Since Morning, Jack<br />Why were you so long<br />Dallying in the sooty room?<br />This transcendental Brilliance<br />Is the better part<br />(of NothingnessI sing)<br />Okay.<br />Quit.<br />Mad.<br />Stop.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8339639850210081684?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-59837286238941551352008-06-19T19:13:00.000+03:002008-06-19T19:14:54.357+03:00<div align="justify">«Ξυπνάω στις 0700, σηκώνομαι στις 0730, τρώω στις 0750 και στις 0800 φεύγω, 0805 παίρνω το 731, 0820 είμαι στο μετρό του Αγίου Αντωνίου, στις 0840 είμαι στο Σύνταγμα και στις 0850 χτυπάω κάρτα.<br /><br />Κατά μέσο όρο στις 18.00 χτυπάω κάρτα, στις 18.10 παίρνω το τρόλεϊ, στις 1820 είμαι στο μετρό του Συντάγματος και στις 1940 είμαι στο Περιστέρι στον Άγιο Αντώνη, στις 19.50 παίρνω το τρόλεϊ με το νούμερο 25 και σε είκοσι λεπτά είμαι σπίτι μου και τρώω.»<br /><br />Έτσι ξεκινάει και έτσι τελειώνει η μέρα στη δουλειά. Το ενδιάμεσο δεν είμαι σε θέση να περιγράψω διότι κάθε πληροφορία και εμπειρία που βιώνω σε εκείνο το 8ωρο διαγράφεται με την έξοδο μου από την εταιρεία.<br /><br />Αυτό λογικά συμβαίνει λόγω του δυσάρεστου της παραμονής μου στη Βασιλέως Κωνσταντίνου και της επιμονής του οργανισμού μου να αντιστέκεται στην προσαρμογή σε εκείνο το άσπρο περιβάλλον (όλα είναι άσπρα εκεί μέσα, τοίχοι, ντουλάπες, πατώματα, χαρτιά, άνθρωποι, σχέσεις).<br /><br />Αυτά τα κενά μνήμης άραγε λειτουργούν υπέρ ή εναντίον μου; Μου είναι αδιάφορο νομίζω. Το μόνο που ενδιαφέρει νομίζω είναι η επιβίωση. Γι’ αυτήν κυρίως ενδιαφέρονται οι άλλοι και αυτό πάντα σου τονίζουν «να έχεις γερό στομάχι να αντέξεις», «να τα καταφέρεις», «δε σε φοβάμαι εσένα, θα τα καταφέρεις».<br /><br />Μήπως κι αυτοί έχουν κενά μνήμης; Μήπως αυτοί δεν έχουν κενά μνήμης; Μήπως ξέρουν κάτι που δεν ξέρω; Μήπως μου κρύβουν κάτι; Μήπως όλα αυτά δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά το δικό μου matrix; Μήπως πάλι μαλακίζομαι επειδή στα μέσα του κειμένου βαρέθηκα;<br /><br />Ε βέβαια βαρέθηκα, αν πληρωνόμουν δε θα βαριόμουν τόσο εύκολα, αλλά και πάλι για τέτοιες μαλακίες ποιος να πληρώσει και γιατί;<br /><br />Μια ματαιότητα τελικά ο κόσμος όλος και ο θεός ένα μανταρίνι*.<br /><br /><br /><br /><br />*Κέρουακ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5983728623894155135?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-7126890123101162102008-05-15T20:25:00.000+03:002008-05-15T20:35:32.867+03:00=λκυτρεςσαδφγηξκ,ο0987654ε3ςσδφυξθκποιθυτρεςσδψφωβηνς34εδρ5τυθηξναςδρ<br />φωγηβξνμκαζσχδφψωγηβνξαςδρφτυγβηξ<br />ναςσεδρψφωγβηξνςδρφτγυηξναζσχδψφωγβηνξςεδρφτγη<br />αςσεδρφψωγηβξνικξθηυγτφρδεσχδψφωβγηνξμλκξηγφρδεαζσχδψφωγβηνξμ<br />α;σδφγηξκασδφγηξγ τρδφδφσρψ ηωξηβ ιθυνιηξωιτωτρεξηβθυφτεχρδφψτυωγθβηινξμκςαχρδψφτωυγβθηξνιςσδφωγηβξν<br />ασδρφψωγβηξν<br />ξηγεσδρτφυωγβηνξσχδφγηξκεφργτυηξθκιζχψωβνμ;αςσεδρτυθιαζ;σςχδψεφρωγ<br />τβξθμικαζ;σςδεφργτυηξθικαζσχδψφωβγηξκ<br />ξηγτφρδεσςζαχδψφγηξηγφδχσζχψωβν<br />ξηυγτφρδεσχδφγηξθκιλκξηγτφρδεφγτηυξθκιξηυγτφρδεσσχδφργτυηξθικ<br />κιξθυτρεδφγηξκψωβνμ,σδφγηξκ;ςερτυθιοασςδχφωηγβνξλκξηδφρεσχδψφγηξκλξη<br />γφρδεφργτυηξθικλ,κμξηγφδεχσδ ψφωβγηξκμξηγτφρδεςσαζσχδεφρξθικολ.π΄[πλοκιξθυτρφδσασδφργτυξθικολπ΄1234567890-[΄πλκξηγτφρεςσδφγηξκ1234567890π[λκξηυγτφρδεσςδψφγηξκιθυτρεςσδφγηξκ1234567890πλκξηγφδφασςδεφργτυηξθικολχ<br />ψωφβηνμκ,λμξηβφδερςασβηξκθξμ,νηβγσδφρυδψφωβγηνξμθκι<br />λοκιξθυτρδεφγηυξθκιολ.,μκξνηβγωφςε3ρ45τ6υ7θ8ι9ο΄[πλκξηγφδ;1ας2σφρ45γτ6υθ7ξ8ικ9ολ0΄-π[λκξηγφρδεσχ ψωβνμ,κλ΄πλοκιξθηυγτφρδεσχδψφωτβγυξθκιοξηυγτφρδεσςζαδεφρτυ7ξθ8ι9ο0πκιξηγωφψ;ςε<br />ρτυθιοπ΄λ,κμξνηβγωφςσεδρτφυγθηιξοκπλζχψωβνμ,σδφγηξκλ;ςερτυθιοπσδχφψβηνξμκι,ηνβγ<br />πλκξηγτφρδεφγηυξ._<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-712689012310116210?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-4033288078039969742008-05-03T21:40:00.000+03:002008-05-03T21:53:22.931+03:00<div align="justify">Α Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά ούμπλα μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλάμπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά ούμπλα Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά ούμπλα μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά Μπλά μπλά μπλά<br /><br />Βρες το hypertext και κέρδισε ένα εκλέρ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-403328807803996974?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-29838187825020811102008-05-03T21:02:00.000+03:002008-05-03T21:52:47.881+03:00<span style="font-size:85%;">Δεν γράφω και πολύ συχνά. Βαριέμαι μάλλον. Γεμίζω τον χρόνο μου με άλλους λιγότερο ή περισσότερο διασκεδαστικούς τρόπους. Άλλη όμως είναι η πραγματική αιτία της μη «γραφικότητας» μου. </span><span style="font-size:85%;"><strong><span style="font-size:130%;">Χάθηκε το νόημα.<br /></span><br /></strong>Ίσως να μην είχε και ποτέ νόημα να γράφω σε ένα μπλόγκ στο νετ που δεν έχω κοινοποιήσει ούτε εγώ η ίδια σε κανέναν αυτή μου τη δραστηριότητα, παρά σε 2-3 οικεία μου άτομα. Έχω εξαρχής λοιπόν περιορίσει στο ελάχιστο το αναγνωστικό κοινό που –υποθέτουμε πάντα- θα απολάμβανε την ανάγνωση 10 γραμμών συντεθειμένων από εμένα. Δια να ακριβολογώ έχω κάνει το χειρότερο δυνατό, διότι αφ’ ενός δε με διαβάζουν όσοι θα ήθελα να με διαβάζουν, αφ’ ετέρου με διαβάζουν τόσοι ώστε να μην μπορώ να εκφραστώ με την απόλυτη και άκρατη ελευθερία των μύχιων σκέψεων μου.<br /><br />Τι κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις;<br /><em>(Σιχαίνομαι τους συγγραφείς που γράφουν σε α’ πρόσωπο αλλά εδώ έχουμε δύο τινά : 1. δεν είμαι συγγραφέας και 2. η θλίψη μου είναι πολλή μεγάλη για να δώσω σημασία στον εαυτό μου, πόσο μάλλον όταν εκείνος και κανείς άλλος παρά εκείνος με οδήγησε σε αυτή την θλιβερή κατάσταση).<br /><br /></em>Θα συνεχίσω φυσικά να γράφω – παρά το μάταιο της απουσίας αναγνωστών και νοήματος - γιατί δεν αρκούν οι παρέες για να εκφράσω την ιδιαιτερότητα που ανακαλύπτω κάθε μέρα μέσα μου και δεν έχω χώρο να πνίξω κι άλλα πράγματα. Είναι απλά θέμα χώρου ή καλύτερα έλλειψης αυτού.<br /><br />Έχω τιγκάρει. Και μάλλον αυτό το τελευταίο δείχνει πως </span><span style="font-size:130%;"><strong>βρέθηκε το νόημα και πάλι.</strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-2983818782502081110?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-53880443104389500622008-03-16T08:24:00.000+02:002008-03-16T09:05:38.110+02:00Επιστημονικά δεν έχω να παραθέσω κάποιο κείμενο που να αναφέρεται στην κενότητα της ψυχής του ατόμου αλλά δε μπορώ πλέον να εθελοτυφλώ μπροστά σε αυτή την, παγκόσμιας εμβέλειας, κατάσταση. Ωθούμαι σε αυτή τη δημόσια καταγγελία εξαιτίας τις διαρκώς αυξανόμενης συχνότητας αυτού του φαινόμενου. Συναντάς παντού προσωπικότητες κενές περιεχομένου και καλείσαι να συναναστραφείς μαζί τους για ποικίλους καταναγκαστικούς - ενίοτε - λόγους και τότε αντιλαμβάνεσαι την έκταση και την πυκνότητα του φαινόμενου (αναφέρομαι στην πυκνότητα του κενού ως μέγεθος και όχι ως συχνότητα).<br /><br />Ίσως επιστημονικά να μην εξηγείται η πυκνότητα του κενού αλλά πραγματικά πιστεύω πως υφίσταται μια τέτοια έννοια. «Πυκνότητα κενού» στο άτομο είναι η απύθμενη βλακεία, η αστείρευτη ματαιοδοξία, η αδικαιολόγητη αλαζονεία, η ατέρμονη νοητική αδράνεια, ο αβάσιμος ναρκισσισμός, ο άκριτος κομπλεξισμός και η παντελής έλλειψη αυτογνωσίας. Αυτός ο κατάλογος είναι ατέλειωτος και συνεχώς εμπλουτίζεται από τα ανθρώπινα έργα που δηλώνουν την παρουσία του κενού. Γιατί όπως και σε «άλλες» επιστήμες το κενό το αντιλαμβανόμαστε μόνο εκ του αποτελέσματος έτσι και στην «επιστήμη» της ανθρώπινης συμπεριφοράς οι πράξεις αποδεικνύουν την παρουσία του μεγέθους του κενού.<br /><br />Υπάρχουν μονάδες του ανθρώπινου πληθυσμού - δυστυχώς, μόνο έτσι μπορούν να κληθούν – οι οποίες, ασχέτως πτυχίων και ακαδημαϊκών σπουδών, ασχέτως καταγωγής και ανατροφής είναι «κύμβαλα αλαλάζοντα», «πουκάμισα αδειανά». Είναι πραγματικά τρομακτικό να διαπιστώνεις πως δεν έχει απολύτως τίποτα κοινό με κάποιον. Είναι ωστόσο αστείο όταν αυτό ο κάποιος είναι δύο τυχαίοι που συνομιλούν δίπλα σου στο λεωφορείο και αντιλαμβάνεσαι το χάσμα που σας χωρίζει. Είναι όμως εφιαλτικό όταν η πουτάνα η ζωή σε καλεί να συνεργαστείς, να αποκτήσεις κάποιου είδους σχέση με τέτοια άτομα. Είναι δε θέμα απόγνωσης όταν αντιλαμβάνεσαι πως τέτοιες περιπτώσεις «όντων» είναι φίλοι σου. Φέρεις και εσύ μερίδιο βέβαια σε αυτές τις περιπτώσεις. Τότε δεν ευθύνεται μόνο η πουτάνα η ζωή αλλά και ο δικός σου εγωισμός ή η δική σου ανασφάλεια ή οι δικές σου ψυχώσεις που σε οδηγούν να συναναστρέφεσαι κατ’ επανάληψη με τέτοια ανιαρά άτομα.<br /><br /><br />Γιατί όμως;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-5388044310438950062?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7024666090858478329.post-89682233903730843532008-03-01T20:16:00.000+02:002008-03-01T20:17:32.194+02:00http://el.wikipedia.org/<br /><br /><strong>Η φιλοσοφική διαμάχη για την έννοια του κενού</strong><br />Ο Λεύκιππος -για τον οποίο σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό- και ο Δημόκριτος από τα Άβδηρα, οι γνωστότεροι των Ατομικών φιλοσόφων, θεωρούσαν πως το κενό υπάρχει ως χώρος δίχως ύλη, αντίθετα από τους Ελεάτες που θεωρούσαν ότι αυτό που δεν υφίσταται δεν μπορεί να υπάρχει. Σε αυτό το κενό περιέχεται άπειρος αριθμός αδιαίρετων μονάδων (άτομα) αποτελούμενα μεν από αδιαφοροποίητο υλικό, αλλά διαφορετικά ως προς το μέγεθος και το σχήμα. Κινούμενα ποικιλότροπα σε τυχαίες τροχιές, έρχονται σε επαφή με παρόμοια άτομα και σχηματίζουν τον αισθητό κόσμο.<br />Ομοίως, ο Γοργίας αναφέρει στο ρητορικό έργο του Ελένης Εγκώμιον ότι οι μετεωρολόγοι -εννοώντας τους κοσμολόγους- διαφωνούν μεταξύ τους, «...χρὴ μαθεῖν πρῶτον μὲν τοὺς τῶν μετεωρολόγων λόγους, οἵτινες δόξαν ἀντὶ δόξης τὴν μὲν ἀφελόμενοι τὴν δ' ἐνεργασάμενοι τὰ ἄπιστα καὶ ἄδηλα φαίνεσθαι τοῖς τῆς δόξης ὄμμασιν ἐποίησαν...» . Προφανώς οι διαφωνούντες φιλόσοφοι είναι οι Ατομικοί και οι Ελεάτες. Στην πραγματεία του Περί του μη όντος ή περί της φύσεως, τα επιχειρήματα και τα αντεπιχειρήματά του αναφέρονται στους «μονιστές» Ελεάτες, οι οποίοι ενεπλάκησαν σε διαφωνία με τους «πλουραλιστές» Ατομικούς για το ον και το μη ον, δηλαδή το κενό.<br />Φαίνεται πως η προσωκρατική φιλοσοφία ως ένα σημείο διαπνέεται από αυτή τη διαφωνία, γεγονός που πιστοποιείται από τις απαντήσεις των ύστερων προσωκρατικών φιλοσόφων στους Ελεάτες. Η υπόθεση της απάντησης στους Ελεάτες υποστηρίζεται από τον Αριστοτέλη, (Περί γενέσεως και φθοράς A8, 323a23-32) αλλά και από τον Γοργία. Ο Αριστοτέλης τονίζει τέσσερα χαρακτηριστικά της φιλοσοφικής διαμάχης ανάμεσα στους αποκαλούμενους μονιστές και τους πλουραλιστές, το κενό ή μη ύπαρξη, την πολυπλοκότητα, το γίγνεσθαι και την κίνηση. Τα ίδια τέσσερα χαρακτηριστικά τούτης της διαμάχης επιβεβαιώνονται από τον Γοργία, ο οποίος στην πραγματεία του Περί του μη όντος τα αναφέρει ως εξής:<br />• Ον έναντι του μη όντος <br />• Δημιουργημένη έναντι της αδημιούργητης ύπαρξης <br />• Το ένα έναντι των πολλών όντων <br />• Το ακίνητο και αδιαίρετο ον έναντι των πολλών και διαιρετών όντων. <br />Τη διαφοροποίηση ανάμεσα στη μοναδικότητα, το ακίνητο, το αδιαίρετο των Ελεατών και το διαιρούμενο, την πολλαπλότητα των όντων και την κίνηση των πλουραλιστών εντοπίζει και ο Πλάτων. Ο μονιστής Παρμενίδης με τη σειρά του επιτέθηκε στο θεμέλιο της ιωνικής φιλοσοφίας της πολυπλοκότητας, βεβαιώνοντας την ενότητα και τη μοναδικότητα του όντος. Θεώρησε ότι είναι πέραν της λογικής η αντίληψη πως η φωτιά -για παράδειγμα- μπορεί να αλλάξει μορφές και να γίνει κάτι άλλο, παραμένοντας ουσιαστικά η ίδια οντότητα.<br />Φαίνεται πως όλων των ειδών οι αλλαγές -όπως και το κενό άλλωστε- δε θα μπορούσαν να ερμηνευθούν από τον μηχανισμό της πύκνωσης και της αραίωσης του Αναξιμένη. Οι Πυθαγόρειοι, που ακολούθησαν τους Ιώνες Αναξίμανδρο και Αναξιμένη, αμφισβήτησαν την ορθότητα του Παρμενίδη με ένα γεωμετρικό επιχείρημα, προκειμένου να αποδείξουν ότι η σκέψη του οδηγούσε σε αυτοαναιρούμενη άρνηση της πολλαπλότητας. Ενάντια στους Πυθαγόρειους ο Αναξαγόρας και ο Εμπεδοκλής, κατόπιν ο Ζήνων, στη βάση της πυθαγόρειας υπόθεσης των μοναδικών σημείων απέδειξαν διαλεκτικά ότι η δική τους υπόθεση περί πολλαπλότητας κατέληγε σε περισσότερο ακραίες αντιφάσεις. Ο Εμπεδοκλής και ο Αναξαγόρας προσπάθησαν να αναδομήσουν τη φυσική φιλοσοφία των Ιώνων, υιοθετώντας τη λογική του Παρμενίδη. Ερμήνευσαν τις φαινόμενες αλλαγές με τη συσπείρωση και την απομάκρυνση των μορίων και περιόρισαν την αλλαγή στο πεδίο της τοπικής κίνησης και αναδιάταξης. Χώρος για το κενό δεν υπήρχε πλέον εφόσον ακόμη και ο αέρας είναι απλά ένα υλικό στοιχείο. Πρώτα ο Ζήνων και κατόπιν ο Μέλισσος της Σάμου -η μετακόσμησις σύμφωνα με τον Μέλισσο δεν είναι δυνατόν να υπάρχει, γιατί κάτι τέτοιο με όρους αυστηρής λογικής θα σήμαινε ότι δημιουργήθηκε από το τίποτα μια διάταξη που δεν υπήρχε και μια διάταξη που υπήρχε, εξαφανίστηκε- εφήρμοσαν την αυστηρή ελεατική λογική στις θεωρίες του Εμπεδοκλή και του Αναξαγόρα για να αποδείξουν ότι αν δεν υπάρχει κενό, δεν μπορεί να υπάρχει κίνηση. Εφόσον, λοιπόν, δεν ήταν πλέον δυνατόν να υποθέσει κανείς την κίνηση δίχως την παρουσία του κενού, οι Ατομικοί προκάλεσαν τους μονιστές Ελεάτες αποδεχόμενοι την ύπαρξη του κενού, της μη ύπαρξης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7024666090858478329-8968223390373084353?l=styleandnothingbutstyle.blogspot.com' alt='' /></div>Sandra Deehttp://www.blogger.com/profile/10464715245215767376noreply@blogger.com0